Monday, February 26, 2007

Bloggers and Parties: Can the netroots reshape American Democracy?

Henry Farrell

The “netroots”—an Internet grass roots that has set out to change the Democratic Party—are often maligned. These progressive bloggers and their readers, who emerged as an influential group during Howard Dean’s presidential campaign, are increasingly depicted as a sinister movement under the dictatorial control of Markos “Kos” Moulitsas Zúniga, the founder of the prominent political blog Daily Kos. The New York Times columnist David Brooks writes that Kos “fires up his Web site . . . and commands his followers, who come across like squadrons of rabid lambs, to unleash their venom on those who stand in the way.” The New Republic senior editor Lee Siegel (now suspended) warns portentously of the dangers of “blogofascism,” a movement bearing worrying similarities to the Fascist forces that transformed post–World War I Europe into a “madhouse of deracinated ambition.” When the netroots aren’t Nazis, they’re proto-Stalinists: Jonathan Chait sees them as heirs of the “McGovernite New Left,” possessed of the same “paranoid, Manichean worldview” and “humorless rage” as extreme-left radicalism.

These claims are hysterical to the point of near-incoherence. They’re also wrong. The netroots are becoming a power in the Democratic Party, but they aren’t under the control of any one person or clique. And while many netroots bloggers describe themselves as progressive, they are generally not leftists in the conventional sense...(πατήστε εδώ για τη συνέχεια του άρθρου)...

Από τον Henry Farrell (Boston Review , τεύχος Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 2006).


  1. Τα blogs είναι ίσως από τα πιο θριαμβευτικά παραδείγματα της ελευθερίας του λόγου και της διάχυσης ιδεών και απόψεων με τη χρήση νέων τεχνολογιών. Τα blogs δίνουν φωνή στον πολίτη που σε καμία άλλη περίπτωση αυτός δε θα είχε τη δυνατότητα να ακουστεί. Τα blogs δίνουν τη δυνατότητα στον πολίτη να συζητήσει, να ακούσει, να μάθει ή να πείσει. Συγνώμη, αλλά σε κανένα φασιστικό καθεστώς δε θα νοούνταν καν η ύπαρξη της παραμικρής δυνατότητας σε οποιονδήποτε πολίτη να εκφραστεί ελεύθερα, ανώνυμα και δωρεάν. Μάλιστα, τέτοια δυνατότητα δε δίνεται σε κανέναν ακόμα και στα πιο «δημοκρατικά» καθεστώτα. Εσείς θα μιλήσετε??

  2. φίλε μικρέ,

    συμφωνούμε και επαυξάνουμε! Δες το άρθρο μια σιωπηλή πλειοψηφία αποκτά φωνή στις 17 Ιανουαρίου 2007 ημέρα έναρξης του blog.

    Η Γενιά των 700 Ευρώ