Conversations on Europe lecture by Harris Mylonas, assistant professor of political science and international affairs, Elliott School of International Affairs, George Washington University. Sponsors: CES-EUC, Modern Greek Program.
Saturday, October 30, 2010
Fall 2010, The Financial Crisis in Greece: Causes and Social Consequences
Thursday, October 28, 2010
Το μέλλον βρίσκεται στις νέες εξωστρεφείς μικρoεπιχειρήσεις
Ομιλία του Αρίστου Δοξιάδη στο TEDx Academy*.
*In the spirit of ideas worth spreading, TEDx is a program of local, self-organized events that bring people together to share a TED-like experience. At a TEDx event, TEDTalks video and live speakers combine to spark deep discussion and connection in a small group. These local, self-organized events are branded TEDx, where x = independently organized TED event. The TED Conference provides general guidance for the TEDx program, but individual TEDx events are self-organized. (Subject to certain rules and regulations.)
Wednesday, October 27, 2010
Όχι άλλο micromanagement
Από το ελληνάκι*
ellinaki blogspot
Οι σύγχρονες σχολές διοίκησης επιχειρήσεων θα μπορούσαν άνετα να αντλούν υλικό για μελέτη παραδειγμάτων προς αποφυγή από τη σύγχρονη μικρομεσαία ελληνική επιχείρηση. Όχι μόνο για τον συντηρητισμό και την εσωστρέφεια σε σχέση με τα πρότυπα που εφαρμόζονται σε πιο αναπτυγμένες κοινωνίες και οικονομίες, αλλά κυρίως για την συνεχή εφαρμογή ενός όρου που τείνει σχεδόν να εκλείψει σε άλλες χώρες και ονομάζεται “Micromanagement”.
Micromanagement – παράδειγμα προς αποφυγή σχεδόν σε όλες τις σύγχρονες θεωρίες management – σημαίνει πως η εργασία, η παραγωγή, οι τεχνικές και γενικά όλες οι διαδικασίες που αφορούν τα καθήκοντα ενός εργαζόμενου, είναι διαρκώς υπό την εποπτεία του διευθυντή/ιδιοκτήτη της εταιρίας, ο οποίος συνεχώς παρεμβαίνει στο έργο του συγκεκριμένου εργαζόμενου. Αυτό φυσικά έχει ως αποτέλεσμα μία σειρά από αρνητικές συνέπειες και μόνο.
Καταρχάς, τα προσόντα, οι δεξιότητες και οι γνώσεις του εργαζόμενου για τη θέση ευθύνης του, στην ουσία δεν λαμβάνονται υπόψη, αφού στο τέλος επιβάλλεται η άποψη του διευθυντή/ιδιοκτήτη, που συνήθως είναι υποδεέστερη. Έτσι, το γνωστικό αντικείμενο του εργαζόμενου, για το οποίο έγινε και η πρόσληψη εξ αρχής, υποτιμάται και δεν αξιοποιείται ανάλογα. Αυτό, εκτός από ζημιά για τους συνολικότερους ανθρώπινους πόρους της επιχείρησης, δημιουργεί και αρνητική ψυχολογία στον χώρο εργασίας χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος.
Η εταιρία που διέπεται από micromanagement είναι συνήθως «κλειστοφοβική» και «εσωστρεφής». Δεν εκμεταλλεύεται την ελαστικότητα που θα μπορούσε να έχει στις εσωτερικές λειτουργίες της, όπως συμβαίνει σε πιο μεγάλους οργανισμούς, και ακολούθως δεν δημιουργούνται προοπτικές ανάπτυξης. Στην ουσία, μία τέτοια εταιρία είναι περισσότερο μαγαζί, παρά οργανισμός.
Ο συνδυασμός της υποτίμησης των προσωπικών δεξιοτήτων, και του αντι-αναπτυξιακού κατεστημένου της επιχείρησης, έχει άμεση επίδραση στη γενικότερη ψυχολογία του εργαζόμενου, ο οποίος δεν αποδίδει στο μεγαλύτερο ποσοστό των δυνατοτήτων του, ενώ συνήθως δεν διαφαίνεται κάποια καλύτερή προοπτική εξέλιξης σε προσωπικό επίπεδο. Οι επιδράσεις είναι συνήθως πιο αισθητές στους νεώτερους ανθρώπους, όπου μπορεί να έχουν πιο σύγχρονες γνώσεις ή ιδέες για την εργασία τους, οι οποίες όμως δεν αξιοποιούνται και στο τέλος δημιουργείται μία γενικότερη αποθάρρυνση.
Τέλος, πολλές φορές χάνονται ώρες εργασίας, είτε σε προφορικές είτε σε γραπτές αναφορές για διαδικασίες μικρότερης σημασίας, που αντί να παρουσιάσουν μία χρήσιμη εικόνα για την εκάστοτε διαδικασία, απλά περιπλέκουν ακόμα περισσότερο τη γενικότερη εικόνα.
Βέβαια, δεν είναι τυχαίο, που στη διοίκηση των περισσότερων ελληνικών μικρομεσαίων και μεσαίων επιχειρήσεων, το micromanagement μεσουρανεί. Ο συντηρητισμός και η εσωστρέφεια της ελληνικής κοινωνίας, είναι φυσικό να αποτυπώνεται και στον τρόπο διοίκησης μίας επιχείρησης. Η αντίληψη του «έτσι τα κάνουμε, γιατί έτσι τα βρήκαμε», είναι πολύ εύκολο να διαδοθεί μέσα σε μία επιχείρηση που συνήθως είναι οικογενειοκρατική και δουλεύει με όρους ανασφάλειας και διευθυντικής υπεροψίας. Ταυτόχρονα, ο στόχος μεγιστοποίησης του προσωπικού κέρδους αντί για μεγιστοποίηση της παραγωγής ή ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού σε συνδυασμό με την παραπάνω αντίληψη, δημιουργούν ένα άριστο περιβάλλον micromanagement.
Προσωπικά, δεν μπορώ να εκτιμήσω τη ζημιά σε εθνικό επίπεδο, τόσο σε οικονομικούς, όσο και σε ψυχολογικούς πόρους από τους απανταχού micromanagers, αλλά θα ήταν ασφαλές να υποθέσουμε ότι βρίσκεται σε αρκετά μεγάλα νούμερα. Γι’ αυτό, εκτός από το πρότυπο διαχείρισης ποιότητας ISO 9001 που πλέον κατέχει και η κουτσή Μαρία, άσχετα αν δεν το εφαρμόζει στην πράξη, ίσως θα ήταν περισσότερο ουσιαστική μία επένδυση στη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού, ακόμα και του διοικητικού προσωπικού, από οργανισμούς ή ανθρώπους που γνωρίζουν επαρκώς το θέμα. Διαφορετικά, ο ένας από τους πυλώνες της εθνικής οικονομίας, η μικρομεσαία επιχείρηση, είναι καταδικασμένος να λειτουργεί χωρίς αναπτυξιακές προοπτικές, δηλαδή να σκουριάσει και να καταρρεύσει.
*Αναδημοσιεύουμε με άδεια του συγγραφέα στο πλαίσιο της συζήτησης που διεξάγεται για την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα.
ellinaki blogspot
Οι σύγχρονες σχολές διοίκησης επιχειρήσεων θα μπορούσαν άνετα να αντλούν υλικό για μελέτη παραδειγμάτων προς αποφυγή από τη σύγχρονη μικρομεσαία ελληνική επιχείρηση. Όχι μόνο για τον συντηρητισμό και την εσωστρέφεια σε σχέση με τα πρότυπα που εφαρμόζονται σε πιο αναπτυγμένες κοινωνίες και οικονομίες, αλλά κυρίως για την συνεχή εφαρμογή ενός όρου που τείνει σχεδόν να εκλείψει σε άλλες χώρες και ονομάζεται “Micromanagement”.
Micromanagement – παράδειγμα προς αποφυγή σχεδόν σε όλες τις σύγχρονες θεωρίες management – σημαίνει πως η εργασία, η παραγωγή, οι τεχνικές και γενικά όλες οι διαδικασίες που αφορούν τα καθήκοντα ενός εργαζόμενου, είναι διαρκώς υπό την εποπτεία του διευθυντή/ιδιοκτήτη της εταιρίας, ο οποίος συνεχώς παρεμβαίνει στο έργο του συγκεκριμένου εργαζόμενου. Αυτό φυσικά έχει ως αποτέλεσμα μία σειρά από αρνητικές συνέπειες και μόνο.
Καταρχάς, τα προσόντα, οι δεξιότητες και οι γνώσεις του εργαζόμενου για τη θέση ευθύνης του, στην ουσία δεν λαμβάνονται υπόψη, αφού στο τέλος επιβάλλεται η άποψη του διευθυντή/ιδιοκτήτη, που συνήθως είναι υποδεέστερη. Έτσι, το γνωστικό αντικείμενο του εργαζόμενου, για το οποίο έγινε και η πρόσληψη εξ αρχής, υποτιμάται και δεν αξιοποιείται ανάλογα. Αυτό, εκτός από ζημιά για τους συνολικότερους ανθρώπινους πόρους της επιχείρησης, δημιουργεί και αρνητική ψυχολογία στον χώρο εργασίας χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος.
Η εταιρία που διέπεται από micromanagement είναι συνήθως «κλειστοφοβική» και «εσωστρεφής». Δεν εκμεταλλεύεται την ελαστικότητα που θα μπορούσε να έχει στις εσωτερικές λειτουργίες της, όπως συμβαίνει σε πιο μεγάλους οργανισμούς, και ακολούθως δεν δημιουργούνται προοπτικές ανάπτυξης. Στην ουσία, μία τέτοια εταιρία είναι περισσότερο μαγαζί, παρά οργανισμός.
Ο συνδυασμός της υποτίμησης των προσωπικών δεξιοτήτων, και του αντι-αναπτυξιακού κατεστημένου της επιχείρησης, έχει άμεση επίδραση στη γενικότερη ψυχολογία του εργαζόμενου, ο οποίος δεν αποδίδει στο μεγαλύτερο ποσοστό των δυνατοτήτων του, ενώ συνήθως δεν διαφαίνεται κάποια καλύτερή προοπτική εξέλιξης σε προσωπικό επίπεδο. Οι επιδράσεις είναι συνήθως πιο αισθητές στους νεώτερους ανθρώπους, όπου μπορεί να έχουν πιο σύγχρονες γνώσεις ή ιδέες για την εργασία τους, οι οποίες όμως δεν αξιοποιούνται και στο τέλος δημιουργείται μία γενικότερη αποθάρρυνση.
Τέλος, πολλές φορές χάνονται ώρες εργασίας, είτε σε προφορικές είτε σε γραπτές αναφορές για διαδικασίες μικρότερης σημασίας, που αντί να παρουσιάσουν μία χρήσιμη εικόνα για την εκάστοτε διαδικασία, απλά περιπλέκουν ακόμα περισσότερο τη γενικότερη εικόνα.
Βέβαια, δεν είναι τυχαίο, που στη διοίκηση των περισσότερων ελληνικών μικρομεσαίων και μεσαίων επιχειρήσεων, το micromanagement μεσουρανεί. Ο συντηρητισμός και η εσωστρέφεια της ελληνικής κοινωνίας, είναι φυσικό να αποτυπώνεται και στον τρόπο διοίκησης μίας επιχείρησης. Η αντίληψη του «έτσι τα κάνουμε, γιατί έτσι τα βρήκαμε», είναι πολύ εύκολο να διαδοθεί μέσα σε μία επιχείρηση που συνήθως είναι οικογενειοκρατική και δουλεύει με όρους ανασφάλειας και διευθυντικής υπεροψίας. Ταυτόχρονα, ο στόχος μεγιστοποίησης του προσωπικού κέρδους αντί για μεγιστοποίηση της παραγωγής ή ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού σε συνδυασμό με την παραπάνω αντίληψη, δημιουργούν ένα άριστο περιβάλλον micromanagement.
Προσωπικά, δεν μπορώ να εκτιμήσω τη ζημιά σε εθνικό επίπεδο, τόσο σε οικονομικούς, όσο και σε ψυχολογικούς πόρους από τους απανταχού micromanagers, αλλά θα ήταν ασφαλές να υποθέσουμε ότι βρίσκεται σε αρκετά μεγάλα νούμερα. Γι’ αυτό, εκτός από το πρότυπο διαχείρισης ποιότητας ISO 9001 που πλέον κατέχει και η κουτσή Μαρία, άσχετα αν δεν το εφαρμόζει στην πράξη, ίσως θα ήταν περισσότερο ουσιαστική μία επένδυση στη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού, ακόμα και του διοικητικού προσωπικού, από οργανισμούς ή ανθρώπους που γνωρίζουν επαρκώς το θέμα. Διαφορετικά, ο ένας από τους πυλώνες της εθνικής οικονομίας, η μικρομεσαία επιχείρηση, είναι καταδικασμένος να λειτουργεί χωρίς αναπτυξιακές προοπτικές, δηλαδή να σκουριάσει και να καταρρεύσει.
*Αναδημοσιεύουμε με άδεια του συγγραφέα στο πλαίσιο της συζήτησης που διεξάγεται για την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα.
Monday, October 25, 2010
Ποιες είναι πραγματικά οι χαμένες γενιές;
Tου Δημήτρη Pηγόπουλου
Καθημερινή, 23-10-2010
Την άνοιξη, με την ανακοίνωση του μηχανισμού διάσωσης της Ελλάδας, αρκετοί βιαστήκαμε να μιλήσουμε για «χαμένες γενιές». Αν οι σημερινοί πενηντάρηδες ή σαραντάρηδες είχαν σημαντικές πιθανότητες να βελτιώσουν το βιοτικό τους επίπεδο εκμεταλλευόμενοι τη σταθερή ανάπτυξη της χώρας στα ωραία χρόνια των πακέτων στήριξης και του ξέφρενου δανεισμού, οι ορίζοντες μοιάζουν πολύ πιο κλειστοί για τον 25άρη ή τον 30άρη του 2010.
Αλλά είναι πραγματικά έτσι;
Εχοντας δαιμονοποιήσει τη προσφυγή μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στη βοήθεια των Ευρωπαίων εταίρων, είναι πολύ φυσικό να ξεχνάμε πολύ εύκολα σε ποια Ελλάδα ζούσαμε μέχρι τότε. Ξεχνάμε ότι η πρόσληψη σε οποιονδήποτε οργανισμό του ευρύτερου δημοσίου τομέα ήταν η κυρίαρχη αξία στην ελληνική κοινωνία. Με οποιοδήποτε μέσο, με οποιοδήποτε κόστος. Ετσι, το Δημόσιο μεγάλωνε και μεγάλωνε «ταΐζοντας» ταυτόχρονα δύο στόματα. Από τη μία, το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, βουλιαγμένο στο έλος του κομματισμού και αναξιοκρατίας. Και από την άλλη, μια αρρωστημένη νοοτροπία προσωπικής και κοινωνικής καταξίωσης μέσα από το εσαεί βόλεμα.
Ενώ συνέβαιναν όλα αυτά τα ωραία, η επιχειρηματικότητα βαλλόταν πανταχόθεν. Ο ιδιωτικός τομέας προσπαθούσε να στηθεί στα πόδια του. Αλλά πώς; Προσφέροντας μισθούς, ωράρια δουλειάς και εργασιακή ασφάλεια που έκαναν το Δημόσιο να μοιάζει με παράδεισο. Οι επιχειρήσεις, νέες και παλιές, έπρεπε να επωμιστούν επώδυνη φορολογία για να μπορεί να συνεχίζεται εσαεί το «πάρτι» του Δημοσίου.
Αντί λοιπόν να επιβραβεύεται αυτός που ξεκινούσε κάτι δικό του με χαμηλή φορολογία και αντίστοιχα κίνητρα, το ελληνικό κράτος τον τιμωρούσε και, κάπως σαδιστικά, πριμοδοτούσε την καλοπέραση των ολίγων. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άξιοι και ευσυνείδητοι δημόσιοι λειτουργοί. Το αντίθετο. Πνίγονται και αυτοί.
Σήμερα που το τρισκατάρατο Μνημόνιο μας υποχρεώνει να αλλάξουμε, ανοίγεται επιτέλους ένας δρόμος που, ελπίζουμε, θα καλλιεργήσει μια λιγότερο μαλθακή νοοτροπία για το πώς κερδίζεις τη ζωή και πραγματώνεις τα όνειρά σου. Επειδή ακριβώς τα εμπόδια θα είναι λιγότερα.
Αν αυτό το σενάριο σας φαίνεται χειρότερο από την εποχή πριν από το Μνημόνιο, μπορείτε να θρηνήσετε ελεύθερα.
Καθημερινή, 23-10-2010
Την άνοιξη, με την ανακοίνωση του μηχανισμού διάσωσης της Ελλάδας, αρκετοί βιαστήκαμε να μιλήσουμε για «χαμένες γενιές». Αν οι σημερινοί πενηντάρηδες ή σαραντάρηδες είχαν σημαντικές πιθανότητες να βελτιώσουν το βιοτικό τους επίπεδο εκμεταλλευόμενοι τη σταθερή ανάπτυξη της χώρας στα ωραία χρόνια των πακέτων στήριξης και του ξέφρενου δανεισμού, οι ορίζοντες μοιάζουν πολύ πιο κλειστοί για τον 25άρη ή τον 30άρη του 2010.
Αλλά είναι πραγματικά έτσι;
Εχοντας δαιμονοποιήσει τη προσφυγή μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στη βοήθεια των Ευρωπαίων εταίρων, είναι πολύ φυσικό να ξεχνάμε πολύ εύκολα σε ποια Ελλάδα ζούσαμε μέχρι τότε. Ξεχνάμε ότι η πρόσληψη σε οποιονδήποτε οργανισμό του ευρύτερου δημοσίου τομέα ήταν η κυρίαρχη αξία στην ελληνική κοινωνία. Με οποιοδήποτε μέσο, με οποιοδήποτε κόστος. Ετσι, το Δημόσιο μεγάλωνε και μεγάλωνε «ταΐζοντας» ταυτόχρονα δύο στόματα. Από τη μία, το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, βουλιαγμένο στο έλος του κομματισμού και αναξιοκρατίας. Και από την άλλη, μια αρρωστημένη νοοτροπία προσωπικής και κοινωνικής καταξίωσης μέσα από το εσαεί βόλεμα.
Ενώ συνέβαιναν όλα αυτά τα ωραία, η επιχειρηματικότητα βαλλόταν πανταχόθεν. Ο ιδιωτικός τομέας προσπαθούσε να στηθεί στα πόδια του. Αλλά πώς; Προσφέροντας μισθούς, ωράρια δουλειάς και εργασιακή ασφάλεια που έκαναν το Δημόσιο να μοιάζει με παράδεισο. Οι επιχειρήσεις, νέες και παλιές, έπρεπε να επωμιστούν επώδυνη φορολογία για να μπορεί να συνεχίζεται εσαεί το «πάρτι» του Δημοσίου.
Αντί λοιπόν να επιβραβεύεται αυτός που ξεκινούσε κάτι δικό του με χαμηλή φορολογία και αντίστοιχα κίνητρα, το ελληνικό κράτος τον τιμωρούσε και, κάπως σαδιστικά, πριμοδοτούσε την καλοπέραση των ολίγων. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άξιοι και ευσυνείδητοι δημόσιοι λειτουργοί. Το αντίθετο. Πνίγονται και αυτοί.
Σήμερα που το τρισκατάρατο Μνημόνιο μας υποχρεώνει να αλλάξουμε, ανοίγεται επιτέλους ένας δρόμος που, ελπίζουμε, θα καλλιεργήσει μια λιγότερο μαλθακή νοοτροπία για το πώς κερδίζεις τη ζωή και πραγματώνεις τα όνειρά σου. Επειδή ακριβώς τα εμπόδια θα είναι λιγότερα.
Αν αυτό το σενάριο σας φαίνεται χειρότερο από την εποχή πριν από το Μνημόνιο, μπορείτε να θρηνήσετε ελεύθερα.
Sunday, October 24, 2010
Young Innovators GR: οι απαντήσεις του Πρωθυπουργού
Η δευτερολογία του Πρωθυπουργού, Γιώργου Α. Παπανδρέου, στη συνάντηση του Υπουργείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας με νέους επιχειρηματίες
Αθήνα, 20.10.2010
Friday, October 22, 2010
YoungInnovGR: μια περίληψη
Της Μάρως Καλογέρη*
Κατά τις τοποθετήσεις των 100 περίπου επιχειρηματιών από διαφορετικούς κλάδους που παρευρέθηκαν στη συνάντηση που διοργάνωσε το Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας και στην οποία συμμετείχε ο πρωθυπουργός και ο ΥΠΑΑΝ, μια σειρά από σχόλια και παρατηρήσεις έδωσαν το στίγμα των αναγκών και των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι νέοι επιχειρηματίες σήμερα.Συνοπτικά, τα συμπεράσματα από τη συνάντηση είναι τα εξής:
Α. Λιγότερο κράτος ή περισσότερο κράτος;
Σε όλες σχεδόν τις απόψεις που ακούστηκαν στην αίθουσα, αναφέρθηκε, λιγότερο ή περισσότερο, το θέμα της ανάμειξης του κράτους, για το οποίο διαφάνηκαν οι εξής παράμετροι:
- Λιγότερο κράτος, με την έννοια της λιγότερης γραφειοκρατίας και των εμποδίων στην επιχειρηματική δράση: χρονοβόρες και πολύπλοκες διαδικασίες ίδρυσης και αδειοδότησης, απαρχαιωμένα συστήματα (για παράδειγμα αδυναμία κατηγοριοποίησης νέων δραστηριοτήτων όπως πχ το gaming ή οι διαδικτυακές υπηρεσίες) κλπ. Κάτι τέτοιο είναι πολύ σημαντικό για, και αναφέρθηκε από, επιχειρηματίες νέων και εξαιρετικά νέων τεχνολογιών που δεν χρειάζονται σημαντικά κεφάλαια ή / και εγκαταστάσεις για τη λειτουργία τους, καθώς και για επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών.
- Περισσότερο κράτος, με την έννοια της στήριξης σε δράσεις εξωστρέφειας και προβολής, την στήριξη στα πρώτα χρόνια της δραστηριότητας και της σύνδεσης των πανεπιστημίων με την επιχειρηματικότητα. Κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά σημαντικό για, και επισημάνθηκε από, επιχειρήσεις διαρκών καταναλωτικών αγαθών και επιχειρήσεις που χρειάζονται σημαντικά κεφάλαια ή / και εγκαταστάσεις για τη λειτουργία τους.
- Σταθερό και συνεχές κράτος, με την έννοια των συνεκτικών, μακροχρόνιων και σταθερών πολιτικών και κρατικού περιβάλλοντος. Κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για κάθε είδους επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς η εγγενής (και αποδεκτή από τους επιχειρηματίες) αστάθεια και οι κίνδυνοι του επιχειρείν δεν θα πρέπει να επιβαρύνονται από αστάθεια και κινδύνους που κρύβουν οι διαρκείς αλλαγές φορολογικών, εργασιακών, επενδυτικών, περιβαλλοντικών και άλλων παραμέτρων.
Β. Η σημασία της αποτυχίας
Το θέμα επισημάνθηκε στην αρχή της κουβέντας και αναφέρθηκε και στα καταληκτικά σχόλια του πρωθυπουργού: Η επιχειρηματική αποτυχία τιμωρείται, καθώς το κόστος και η γραφειοκρατία που επιφέρει (εκτός από το ηθικό ή / και κοινωνικό στίγμα), αλλά και οι συνέπειες (φορολογικές, ασφαλιστικές, τραπεζικές κ.α.) που έχει σε μια μετέπειτα, νέα, προσπάθεια, είναι αρκετές για να αποτελέσουν εμπόδιο ανάληψης οποιασδήποτε επιχειρηματικής ευθύνης.
Οι συμμετέχοντες, αλλά και κάποιοι από αυτούς που παρακολουθούσαν την εκδήλωση μέσω του hashtag #younginnovGR από το twitter, εξέφρασαν την διάθεσή τους να συμβάλλουν στο σχεδιασμό νέων πολιτικών και δομών με συγκεκριμένες προτάσεις, εάν αυτό τους ζητηθεί σε επόμενες συναντήσεις, αλλά δεν έλειψαν και εκείνοι οι οποίοι αναφέρθηκαν σε συγκεκριμένα μέτρα και ενέργειες που θα μπορούσαν να συμβάλλουν θετικά στη δημιουργία ενός καλύτερου επιχειρηματικού περιβάλλοντος.
Μεταξύ των προτάσεων που υποβλήθηκαν είναι:
- Η δημιουργία επιχειρηματικών πάρκων με φορολογικά κίνητρα εγκατάστασης, σε πόλεις που αποτελούν πόλο έλξης λόγω της ποιότητας ζωής που προσφέρουν
- Η επανεξέταση των μέτρων για τις έκτακτες χρηματικές αμοιβές (bonus) και τη μαθητεία (stage)- Η μείωση φορολογίας για startups
- Η αλλαγή του branding της Αθήνας ως όχημα για την αλλαγή της εικόνας της χώρας στο εξωτερικό
- Η δημιουργία επαφών με επιτυχημένους έλληνες του εξωτερικού και άλλες εκδηλώσεις δικτύωσης και προβολής
- Η απλοποίηση / μείωση κόστους / διευκόλυνση διαδικασίας κατοχύρωσης ευρεσιτεχνιών
- Η αναμόρφωση του τραπεζικού συστήματος δανεισμού
- Δημιουργία μικρότερων τέτοιων συναντήσεων (στο επίπεδο πχ κλάδου), με στόχο την υποβολή συγκεκριμένων προτάσεων
Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε στους συμμετέχοντες το γεγονός ότι τόσο ο πρωθυπουργός, όσο και ο ΥΠΑΑΝ παρακολούθησαν ενεργά τις τοποθετήσεις, σημειώνοντας προτάσεις και προβλήματα και απαντώντας σε αυτά στις καταληκτικές τους τοποθετήσεις. Η συζήτηση, με προτάσεις, σχόλια και επανάληψη των βασικών θέσεων, συνεχίζεται ακόμα στο twitter (http://twitter.com/#search?q=younginnovGR
*Η Μάρω Καλογερή (http://twitter.com/marreau) είναι κειμενογράφος και εργάζεται στον χώρο της επικοινωνίας.
Κατά τις τοποθετήσεις των 100 περίπου επιχειρηματιών από διαφορετικούς κλάδους που παρευρέθηκαν στη συνάντηση που διοργάνωσε το Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας και στην οποία συμμετείχε ο πρωθυπουργός και ο ΥΠΑΑΝ, μια σειρά από σχόλια και παρατηρήσεις έδωσαν το στίγμα των αναγκών και των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι νέοι επιχειρηματίες σήμερα.Συνοπτικά, τα συμπεράσματα από τη συνάντηση είναι τα εξής:
Α. Λιγότερο κράτος ή περισσότερο κράτος;
Σε όλες σχεδόν τις απόψεις που ακούστηκαν στην αίθουσα, αναφέρθηκε, λιγότερο ή περισσότερο, το θέμα της ανάμειξης του κράτους, για το οποίο διαφάνηκαν οι εξής παράμετροι:
- Λιγότερο κράτος, με την έννοια της λιγότερης γραφειοκρατίας και των εμποδίων στην επιχειρηματική δράση: χρονοβόρες και πολύπλοκες διαδικασίες ίδρυσης και αδειοδότησης, απαρχαιωμένα συστήματα (για παράδειγμα αδυναμία κατηγοριοποίησης νέων δραστηριοτήτων όπως πχ το gaming ή οι διαδικτυακές υπηρεσίες) κλπ. Κάτι τέτοιο είναι πολύ σημαντικό για, και αναφέρθηκε από, επιχειρηματίες νέων και εξαιρετικά νέων τεχνολογιών που δεν χρειάζονται σημαντικά κεφάλαια ή / και εγκαταστάσεις για τη λειτουργία τους, καθώς και για επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών.
- Περισσότερο κράτος, με την έννοια της στήριξης σε δράσεις εξωστρέφειας και προβολής, την στήριξη στα πρώτα χρόνια της δραστηριότητας και της σύνδεσης των πανεπιστημίων με την επιχειρηματικότητα. Κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά σημαντικό για, και επισημάνθηκε από, επιχειρήσεις διαρκών καταναλωτικών αγαθών και επιχειρήσεις που χρειάζονται σημαντικά κεφάλαια ή / και εγκαταστάσεις για τη λειτουργία τους.
- Σταθερό και συνεχές κράτος, με την έννοια των συνεκτικών, μακροχρόνιων και σταθερών πολιτικών και κρατικού περιβάλλοντος. Κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για κάθε είδους επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς η εγγενής (και αποδεκτή από τους επιχειρηματίες) αστάθεια και οι κίνδυνοι του επιχειρείν δεν θα πρέπει να επιβαρύνονται από αστάθεια και κινδύνους που κρύβουν οι διαρκείς αλλαγές φορολογικών, εργασιακών, επενδυτικών, περιβαλλοντικών και άλλων παραμέτρων.
Β. Η σημασία της αποτυχίας
Το θέμα επισημάνθηκε στην αρχή της κουβέντας και αναφέρθηκε και στα καταληκτικά σχόλια του πρωθυπουργού: Η επιχειρηματική αποτυχία τιμωρείται, καθώς το κόστος και η γραφειοκρατία που επιφέρει (εκτός από το ηθικό ή / και κοινωνικό στίγμα), αλλά και οι συνέπειες (φορολογικές, ασφαλιστικές, τραπεζικές κ.α.) που έχει σε μια μετέπειτα, νέα, προσπάθεια, είναι αρκετές για να αποτελέσουν εμπόδιο ανάληψης οποιασδήποτε επιχειρηματικής ευθύνης.
Οι συμμετέχοντες, αλλά και κάποιοι από αυτούς που παρακολουθούσαν την εκδήλωση μέσω του hashtag #younginnovGR από το twitter, εξέφρασαν την διάθεσή τους να συμβάλλουν στο σχεδιασμό νέων πολιτικών και δομών με συγκεκριμένες προτάσεις, εάν αυτό τους ζητηθεί σε επόμενες συναντήσεις, αλλά δεν έλειψαν και εκείνοι οι οποίοι αναφέρθηκαν σε συγκεκριμένα μέτρα και ενέργειες που θα μπορούσαν να συμβάλλουν θετικά στη δημιουργία ενός καλύτερου επιχειρηματικού περιβάλλοντος.
Μεταξύ των προτάσεων που υποβλήθηκαν είναι:
- Η δημιουργία επιχειρηματικών πάρκων με φορολογικά κίνητρα εγκατάστασης, σε πόλεις που αποτελούν πόλο έλξης λόγω της ποιότητας ζωής που προσφέρουν
- Η επανεξέταση των μέτρων για τις έκτακτες χρηματικές αμοιβές (bonus) και τη μαθητεία (stage)- Η μείωση φορολογίας για startups
- Η αλλαγή του branding της Αθήνας ως όχημα για την αλλαγή της εικόνας της χώρας στο εξωτερικό
- Η δημιουργία επαφών με επιτυχημένους έλληνες του εξωτερικού και άλλες εκδηλώσεις δικτύωσης και προβολής
- Η απλοποίηση / μείωση κόστους / διευκόλυνση διαδικασίας κατοχύρωσης ευρεσιτεχνιών
- Η αναμόρφωση του τραπεζικού συστήματος δανεισμού
- Δημιουργία μικρότερων τέτοιων συναντήσεων (στο επίπεδο πχ κλάδου), με στόχο την υποβολή συγκεκριμένων προτάσεων
Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε στους συμμετέχοντες το γεγονός ότι τόσο ο πρωθυπουργός, όσο και ο ΥΠΑΑΝ παρακολούθησαν ενεργά τις τοποθετήσεις, σημειώνοντας προτάσεις και προβλήματα και απαντώντας σε αυτά στις καταληκτικές τους τοποθετήσεις. Η συζήτηση, με προτάσεις, σχόλια και επανάληψη των βασικών θέσεων, συνεχίζεται ακόμα στο twitter (http://twitter.com/#search?q=younginnovGR
*Η Μάρω Καλογερή (http://twitter.com/marreau) είναι κειμενογράφος και εργάζεται στον χώρο της επικοινωνίας.
Wednesday, October 20, 2010
Το επιχειρείν στην καρδιά της ατζέντας για τη νέα γενιά
.JPG)
Την Τετάρτη 20/10/2010, διεξήχθη στη Γ.Γ. Τύπου τετράωρη ανοιχτή συζήτηση ανάμεσα στον Πρωθυπουργό, κ. Γιώργο Παπανδρέου, τον Υπουργό Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, κ. Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, και 100 περίπου νέους επιχειρηματίες απ’ όλη την Ελλάδα με θέμα τη νεανική και καινοτομική επιχειρηματικότητα. Η εκδήλωση αποτελεί το έναυσμα μιας απόπειρας από την πλευρά της πολιτείας να θέσει το επιχειρείν και ειδικά την καινοτομική επιχειρηματικότητα στο κέντρο της ατζέντας για τη νέα γενιά. Ακολουθεί παρακάτω η τοποθέτηση του οικοδεσπότη της εκδήλωσης, Υπουργού ΠΑΑΝ. Θα ακολουθήσουν videos και ομιλίες από τις παρεμβάσεις των νέων που συμμετείχαν στην εκδήλωση συμπεριλαμβανομένου και του εκπροσώπου της G700, κ. Γιώργου Αγγελόπουλου.Ομιλία Υπουργού Π.Α.ΑΝ.
20-10-2010
Σας ευχαριστώ που ανταποκριθήκατε στο κάλεσμά μας. Φιλοδοξώ, φεύγοντας από εδώ σήμερα, να έχουμε επικοινωνήσει ουσιαστικά, να μιλήσουμε την ίδια γλώσσα και να βάλουμε κάτω τους προβληματισμούς μας και να αναπτύξουμε θέσεις και προτάσεις, δρομολογώντας λύσεις.
Γνωρίζω ότι είστε δύσπιστοι στο κάλεσμα της πολιτικής εξουσίας. Και το κατανοώ, το συμμερίζομαι απόλυτα. Δυστυχώς στην Ελλάδα η νέα γενιά χρησιμοποιείται «διακοσμητικά» από την εκάστοτε πολιτική εξουσία είτε για επικοινωνιακούς είτε για ψηφοθηρικούς λόγους.
Υπάρχει δυστυχώς μέχρι σήμερα μια διάχυτη καχυποψία, μια ετικέτα «κρατισμού» σε κάθε πρωτοβουλία να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ νέας γενιάς και αγοράς. Και δυστυχώς, φορείς όπως το πανεπιστήμιο ή τα ερευνητικά κέντρα που θα μπορούσαν να διαμεσολαβούν δημιουργικά, δεν έχουν ακόμη ενισχυθεί ή αναλάβει τους ρόλους που θα έπρεπε.
Εδώ που φτάσαμε δεν χωρούν άλλοι πειραματισμοί και καθυστερήσεις. Θέλουμε να συνεργαστούμε μαζί σας, και ψάχνουμε τρόπους να γεφυρώσουμε αυτό το έλλειμμα εμπιστοσύνης με πράξεις και όχι με λόγια.
Ζείτε και επιχειρείτε σε μια χώρα που σας κάνει τη ζωή μας δύσκολη. Η Ελλάδα της φούσκας και της άμετρης κατανάλωσης σκάει πάνω σας. Σε όσους έχετε ήδη πετύχει, δημιουργεί εμπόδια στην ανάπτυξη και στην εξωστρέφειά σας. Σε όσους προσπαθούν να ξεκινήσουν τη δική τους επιχείρηση, δημιουργεί απαισιοδοξία και αίσθηση αυξημένου ρίσκου. Αν σε αυτά προσθέσουμε τον παραδοσιακα αναξιόπιστο ρόλο του κράτους σε ζητήματα γραφειοκρατίας, τότε καταλαβαίνουμε γιατί η δική σας γενιά έχει τάσεις φυγής στο εξωτερικό ή περιθωριοποιείται πολιτικά.
Δυστυχώς για χρόνια επενδύσαμε στην επιχειρηματικότητα ανάγκης, όχι στην επιχειρηματικότητα ευκαιρίας. Τώρα στόχος μας είναι να αλλάξουμε πρακτικές ανατρέποντας την πεπατημένη των άστοχων επιδοτήσεων, της έλλειψης αναπτυξιακού οράματος, και να χτίσουμε μια νέα προσέγγιση στα πράγματα, εντάσσοντας το επιχειρείν στην καρδιά μιας συνολικής ατζέντας για τη νέα γενιά.
Στόχος μας είναι να αυξήσουμε τη νεανική και νέα, καινοτομική επιχειρηματικότητα ευκαιρίας. Να δώσουμε κίνητρα σε νέους να επιχειρήσουν, αντί να ταπεινώνουν τις φιλοδοξίες τους για μια υπο-αμειβόμενη θέση στο δημόσιο ή να παραμένουν οικονομικά εξαρτημένοι από την οικογένειά τους.
Δεύτερον, θέλουμε ανοιχτό διάλογο μαζί σας, με τις κοινότητες των νέων, ώστε να πάρουμε τις προτάσεις σας και να τις μετουσιώσουμε σε πολιτικές, σε προγράμματα, σε κίνητρα, σε αναπτυξιακές κατευθύνσεις.
Τρίτον, θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα κίνημα νέας και νεανικής επιχειρηματικότητας σε ολόκληρη τη χώρα. Να βγούμε δυναμικά στην κοινωνία και να προσφέρουμε στους νέους εύκολη και γρήγορη πρόσβαση στα χρηματοδοτικά εργαλεία που έχουμε στο Υπουργείο Ανάπτυξης και τα συναρμόδια Υπουργεία.
Θα υλοποιήσουμε τους επόμενους μήνες μια ιντερνετική πλατφόρμα δικτύωσης προτάσεων και επενδυτικών σχεδίων από νέους σε κάθε νομό και περιφέρεια, ενοποιώντας ταυτόχρονα όλη την πληροφορία για τα χρηματοδοτικά εργαλεία για το «επιχειρείν», που σήμερα είναι απρόσιτα στο ευρύ κοινό και διάσπαρτα σε διάφορες ιστοσελίδες.
Χρειαζόμαστε τις ιδέες σας και τη συνδρομή σας για να υλοποιήσουμε και να το επικοινωνήσουμε σε κάθε γωνιά της χώρας. Πρέπει κάποια στιγμή το κράτος να προσφέρει χρήσιμη και φιλική πληροφορία στον πολίτη και όχι να τον αποθαρρύνει. Κάνουμε την αρχή, ελάτε δίπλα μας.
Με το νέο αναπτυξιακό νόμο θα πριμοδοτήσουμε επιπρόσθετα τις νέες επιχειρήσεις και τη νεανική επιχειρηματικότητα υψηλής καινοτομικότητας. Πρόκειται για κεντρική στρατηγική απόφαση που θα στρέψει επιτέλους την ελληνική οικονομία στο μέλλον και θα δώσει εφόδια στη νέα γενιά να κεφαλαιοποιήσει τις σπουδές και τη γνώση.
Με τους πόρους του Ε.Σ.Π.Α. και του Ε.Π.Α.Ν. και κυρίως της ψηφιακής Σύγκλισης θα συν-διαμορφώσουμε προγράμματα για τις ανάγκες σας, ενθαρρύνοντας και την εξωστρέφεια και την πρόσβαση σε φτηνό χρήμα και τα start-ups.
Τέλος, εισάγουμε νέα χρηματοδοτικά εργαλεία για ευνοϊκά χαμηλότοκα δάνεια. Έχουμε φτιάξει ήδη το Πρόγραμμα Εξοικονομώ κατ’ οίκον, έχουμε φτιάξει το JEREMIE, δημιουργούμε το Ελληνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης (ΕΤΕΑΝ).
Σήμερα κάνουμε την αρχή. Ενδεχομένως να απουσιάζουν κάποιοι συνάδελφοί σας, Όμως η συνέχεια είναι αυτή που θα προσδώσει στο εγχείρημά μας αξιοπιστία. Θα πραγματοποιήσουμε ανάλογες συναντήσεις και στην περιφέρεια. Θα δικτυώσουμε νέους που ψάχνουν την ευκαιρία για να τολμήσουν και θα εξοικονομήσουμε τις νέες επιχειρήσεις με τα αναπτυξιακά μας εργαλεία.
Σας έχουμε ήδη αποστείλει ένα ερωτηματολόγιο για να το συμπληρώσετε. Θα επανέλθουμε και θα δουλέψουμε μαζί σε μικρότερες ομάδες, ανά επιχειρηματικό κλάδο για να προχωρήσουμε γρήγορα και αποφασιστικά.
Η παρουσία του Πρωθυπουργού σήμερα εδώ δείχνει ότι είμαστε αποφασισμένοι να προσπαθήσουμε.
Subscribe to:
Posts (Atom)