Sunday, June 20, 2010

Young Greeks pose a challenge for government

By Megan K. Stack
Los Angeles Times, 12-6-2010

'Generation 700,' Greeks in their 20s and 30s who are highly educated but face high unemployment, are criticized by their elders for lacking initiative. They counter that the system has failed them.


The Greeks call it "Generation 700": a mass of highly educated twenty- and early thirtysomethings stuck in amiable insolvency, living with their parents, drifting from coffee shop to coffee shop with companions they can't afford to marry.

From their settled perches, the elders criticize and cluck. The young, they say, have either no initiative, a dearth of opportunities, or some combination of the two. They fear that young people will be unable to start their own families and they fret over the prospect of Greece's demographic undoing.

The catchall nickname for Greek young adults comes from the sum that had been, before sweeping austerity measures, a typical entry-level monthly salary — 700 euros, or about $860.

But Generation 700 is more than a pay grade; it's also, in the Greek imagination, a question that demands an answer from an overburdened government. Many Greeks say this generation is the first in decades that faces fewer jobs at lower pay, leading to a declining standard of living and less upward mobility than their parents enjoyed.

Even before the crisis came to a head this spring, economists estimated that about a quarter of this generation of Greeks was unemployed.

"Parents dream of their children becoming doctors or lawyers, so they made a lot of sacrifices for education," said Paulina Lampsa, international secretary for the ruling Panhellenic Socialist Movement party. "Now they have a lot of degrees but no jobs."

It's a predicament that spans the continent, a quiet underside to the perception of stability and growth brought by the creation of the European Union. In Italy, unemployment among the young is comparable to that in Greece, and the figure in Spain tops 40%. Even Britain and Germany are logging significant struggles against a similar rising trend.

Economists talk about a "lost generation" searching for a toehold in the workforce, weighed down by advanced degrees and even higher expectations.

Olga Stefou is 20. She speaks passable English and studies political science. These days she goes into the streets to shout slogans against the government and the International Monetary Fund. She has no choice, she says: She believes that upon graduation she'll be lucky to land a job that pays $500 a month.

"I'll be forced to live with my parents and work three jobs," she said, pausing among the throngs trickling into the street as a recent demonstration got underway. "I'll be doomed to a fate I haven't chosen. This is the state of my generation."

Stefou believes that the government is bound to respond to her discontent. And she has suggestions: Greece should make up its budget shortfall by pulling its 122 troops from Afghanistan and levying steep taxes on the Orthodox Church rather than squeezing the workers, she says.

The government is "in some way afraid of us," Stefou said with a shrug. "There are too many of us."

A hot spring night was creeping over Athens. Thousands of demonstrators packed the street; many of them looked to be about Stefou's age.

They marched in a slow circle down Stadiou Street to Parliament and then back again, yelling slogans: "Down with the junta of the IMF!" "Euro is here and it makes you poorer!" "Thieves, thieves, banks, stockbrokers and politicians!"

Doormen in uniforms stood on the stoops of fancy hotels and watched the protesters pass. A few hapless tourists struggled to wheel their suitcases through the crowds.

Riot police trailed behind, keeping their distance. Last of all came the street sweepers, scrubbing away any lingering signs of the demonstration. After a couple of hours, the streets were back to normal, packed with tourists, merchants and homemakers.

To hear some critics tell it, the discontented young are a living metaphor for what ails Greece in general: fattened on the indulgences of a doting system, unwilling to make hard sacrifices, lacking in self-starting spirit.

"What I'm really worried about is that you have a culture totally bereft of entrepreneurial ideas," said Takis Michas, a prominent Greek journalist and longtime critic of what he has called "the last Marxist state in Europe."

"People, especially young ones, are not taught to love entrepreneurship, but to hate it," he said.

Last year, Michas did a study of Greek marriage agencies. He found that the top attribute sought by middle-class young women in a potential mate was a job in the civil service or the military. Government service has long been prized because of the elaborate set of benefits attached to the position.

"This is the mind-set now," Michas said. "It's a culture of dependency, first on parents, and it becomes a dependency on the state."

Tell that to Nick Tsiagkas, 33, who left a full-time job and used his savings to open a boutique hotel in the mountains a few months ago. The hotel caters mostly to Greek tourists. But they aren't showing up anymore, he says; they're not even calling to ask about rates.

"People are afraid, and they want to be safe," Tsiagkas said. "I'm afraid, too. I started this business and now I'm dreaming of having my laptop and just sitting at my office. I used to have money coming in, and now it's just money going out."

Each generation has its own maladies. Greece is also suffused with guilt over pensioners who are watching their monthly payments wither. But in the malaise of its young adults, many Greeks see the prospect of an impoverished future.

Panos Stamboulidis used to sit around with his friends and dissect the political and social underpinnings of the low wages and lack of opportunity his generation faced. The heated discussions eventually gave rise to a blog, g700.blogspot.com, which has emerged as a forum for generational angst.

On the blog, pro bono legal advisors counsel young people about workplace disputes and government benefits. Social issues are also tackled: The site recently mounted a successful push to extend the working hours of the Athens subway so the less-than-wealthy young people could get home inexpensively.

"Our purpose was to struggle to gain some more rights for this generation," Stamboulidis said. "We have to fight through the mentality that the previous generation put into place, and also make up for their missed opportunities."

Now 30, Stamboulidis works 13 or 14 hours a day as a freelance food safety inspector, and he says he is grateful for the long hours.

And maybe, he says, government austerity will bring about a change in the country's mentality.

"We are not being fatalistic," he said. "It's a dark policy, but it's also necessary to get Greece out of the situation it's in."


megan.stack@latimes.com
Copyright © 2010, The Los Angeles Times

17 comments:

  1. Παρόλο που οι LA Times δεν είναι και η πιο αντικειμενική εφημερίδα, αυτά που γράφει η κα Stack είναι πολύ πιο ρεαλιστικά από τις περισσότερες δικές μας φυλλάδες αυτή την περίοδο.

    Και που να ήξερε τι ετοιμάζονται να περάσουν αυτή την εβδομάδα στη Βουλή, μέσω ΠΔ. Τα φωνάζαμε πολλοί από εμάς εδώ και καιρό, και τότε μας λέγανε γραφικούς και υπερβολικούς. Τώρα, την ίδια "πατέντα" θα εφαρμόσει, όχι μόνο ο Παπακωνσταντίνου αλλά και ο Λοβέρδος, μέσα στο καλοκαίρι.

    Μπράβο στους G700 για την σημαντική επιτυχία "δημόσιων σχέσεων".

    ReplyDelete
  2. Συμπαθητικό έως καλό το αρθράκι συγκριτικά με ό,τι έχει γραφτεί για γ700 τους τελευταίους πολλούς μήνες από τα εγχώρια και ξένα μέσα της μιζέριας που ψάχνουν ηθοποιούς στο σόου.

    ReplyDelete
  3. ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ,
    ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΚΑΙ ΠΡΑΞΤΕ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΣΑΣ, ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΗ.

    ΔΗΜΕΥΣΤΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΕΚΤΗΣΑΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥΣ ΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ, ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΤΟΥΣ.

    ΑΠΟΛΥΣΤΕ ΤΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΑΠ' ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΧΟΥΝ.
    ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ.

    ΝΟΜΟΘΕΤΗΣΤΕ ΑΜΕΣΑ, ΠΟΙΝΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ,

    ΒΑΛΕΤΕ ΣΤΟΝ Ο.Α.Ε.Δ. ΙΣΟΒΙΑ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ 500 ΕΥΡΩ.
    ΥΠΟΧΡΕΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΣΕ ΙΣΟΒΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ.
    ΣΚΟΥΠΙΔΙΑΡΕΣ, ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΙ ΚΤΙΡΙΩΝ, ΑΣΦΑΛΤΟΣΤΡΩΣΗ, ΣΚΑΨΙΜΟ, ΞΕΧΟΡΤΑΡΙΑΣΜΑ Κ.Λ.Π.

    ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΑΥΤΟ,
    ΘΑ ΔΙΚΑΙΩΘΕΙΤΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ,
    ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΙΜΩΡΗΣΕΤΕ ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΠΟΥ ΤΙΜΩΡΗΣΑΝ ΑΥΤΟΙ, ΕΜΑΣ....

    anonymos se kapoio blog ta egrafe!!!
    h orgh tou kosmou mono me ekloges mesa sto f8inoporo mporei na mperdeytei kai na diaspastei.


    etsi nomizw
    tyxaio?
    de nomizw.

    ReplyDelete
  4. Τα πάντα αλλάζουν προς τη σωστή κατεύθυνση.Κάποιοι,και εδώ μέσα,εξακολουθούν να κάνουν τις μαμουζέλες των προνομιούχων του κλεπτοκρατικού συστήματος, που συμπεριφέρεται σαν το λαβωμένο θηρίο.Είναι οι τελευταίοι βρυχυθμοί του.
    Απολαμβάνω να το παρακολουθώ να σφαδάζει.

    ReplyDelete
  5. Προυπόθεση για το νέο ξεκίνημα είναι ο αποπληθωρισμός του 40% που θα προκύψει μέσα απο τη μείωση τιμών και εισοδημάτων.Το "ΠΩΣ", θα εξαρτηθεί απο τις πολιτικές επιλογές και απο το ιδεολογικό τους χρώμα.

    ReplyDelete
  6. Βουβουζέλες φυσικά.

    ReplyDelete
  7. Σο μεταξύ έγιναν φοβερές διορθώσεις του "Εργασιακού" ποεδρικού διατάγματος.Αφαιρέθηκε η λέξη "δύναται" απο μία φράση έτσι ώστε η "γενια των 700",με τη βοήθεια προγραμμάτων του ΟΑΕΔ, να μη γίνει ποτέ "γενιά των 500" και το διάταγμα έγινε τόσο σοσιαλιστικό που θα το αποδεχθεί ακόμα και η Σακοράφα που ηγείται της φράξιας " Χαμάς" του ΠΑΣΟΚ.

    ReplyDelete
  8. Σύσωμο το πολιτικό σύστημα απαίτησε τη φοβερή αλλαγή: οι μήνες προειδοποίησης για απόλυση να γίνουν 6 απο 4 που προέβλεπε ο Λοβέρδος υποκινούμενος απο το ΔΝΤ.
    Υστερα απο αυτη τη σοσιαλιστική, σχεδόν κομμουνιστική, αλλαγή, η Πατουλίδου θα επανέλθει στο ΠΑΣΟΚ για να διεκδικήσει Αυτοδιοικητική θέση.

    ReplyDelete
  9. Η μεταρρύθμιση του εργασιακού που συνδυάζεται με την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, τις διαρθρωτικές αλλαγές της διοίκησης και τις αναμενόμενες αλλαγές σε κλειστά επαγγέλματα, λειτουργία δημόσιων οργανισμών και αναπτυξιακών ρυθμίσεων, θέτουν τις βάσεις για μια συνολική στροφή από ένα επιδοματοκεντρικό σε ένα εργασιοκεντρικό μοντέλο ανάπτυξης, για να χρησιμοποιήσω την ορολογία Παρμενίδη προηγούμενων σχολίων του.

    Η αποτυχία της πολιτικής του όχι και της στασιμότητας των ηγεσιών των συνδικαλιστικών φορέων και των κοινωνικών εταίρων είναι μεγάλη, και η γύμνια τους είναι αυτή που φαίνεται τώρα περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Αφού αρνήθηκαν κι απέτυχαν να ασκήσουν το ρόλο για τον οποίο τοποθετήθηκαν εκεί, τώρα κάνουν ασκήσεις επικοινωνιακής γυμναστικής για να διασώσουν την δική τους υστεροφημία.

    Γάντζωμα από τα μαλλιά αλλά έτσι πρέπει. Θα κλωτσήσουν, θα ψοφήσουν και μέχρι το τέλος της 4ετίας δε θα βγάζουν κιχ.

    ReplyDelete
  10. Η ελλαδα ποτε δε φροντισε να δημιουργησει αξιοπρεπη ιδιωτικο
    τομεα. Η ΕΡΕ τη δεκαετια του '50
    εκανε την επιλογη να στειλει τον πλυθησμο εξω.
    Ετσι γεμισαν οι Αυστραλιες οι
    Αμερικες και η Ευρωπη εκατομμυρια Ελληνες.
    Μερικες ομαδες του πληθυσμου, δημοσιοι , ψευτοεπιχηρηματιες,χαφιεδες κλπ χλαπακιαζαν και οι αλλοι πεινουσαν.
    Ολα στη ζωη ειναι θεμα οργανωσης.
    Ειτε σε πρωσοπικο ειτε σε συλλογικο επιπεδο.
    Η Ελλαδα περα απο μουζακας και τζατζικια δεν ειχε ποτε αναπτυξει το σεβασμο και την οργανωση
    Η Πασοκαρα εκανε Θεο το δημοσιο.
    Οι Ελληνες ειναι 96% Ορθοδοξοι
    και 100% εχουν Θεο το Δημοσιο.
    Ακομα και επιχειρηματιες θελουν τα παιδια τους να γινουν ΔΥ.
    Ετσι αντι να γινει κρατος προνοιας
    καναμε κρατος διορισμων.
    Τα εργατικα δικαιωματα ειναι απλως αδιαφορα.
    Θεος ειναι το δημοσιο.
    Δουλεια σημαινει Δημοσιο.
    Πουλα ψυχη και κορμι για να διοριστεις.
    Το οτι η χωρα υπερδανειζονταν ασταματητα ηταν αδιαφορο.
    Καποια στιγμη η φουσκα θα εσκαγε.
    Και το οραμα χουντοδεξιων και βρωμοπασοκων θα κατερεε
    Κατερευσε πλεον η ελληνικη κοσμοθεωρια του δημοσιου , ο μεταπολιτευτικος τροπος ζωης.
    Μια νεα Ελλαδα πρεπει να γεννηθει ,μεσα απο τις σταχτες
    της, μια πραγματικα δημοκρατικη χωρα.
    Οπως ειπε και ο Ραμφος πρεπει να περασουμε σε καταρρευση του πολιτικου σκηνικου και τη γεννηση της Δ' Ελληνικης Δημοκρατιας.

    ReplyDelete
  11. g700

    προτεινω να αναδημοσιεύσετε το

    http://anamorfosis.net/?p=147

    ReplyDelete
  12. Εεεπ Ser σε πιάσαμε στα πράσα :).

    Το αναδημοσιεύσαμε πριν τρία άρθρα
    http://g700.blogspot.com/2010/06/blog-post_14.html και είπες "καλά τα θεωρητικά άρθρα και το μπλα μπλά παιδιά αλλά έχει κουράσει". Συγχωρεμένος :)

    ReplyDelete
  13. Well fed gatekeepers of la revolucion face an obstacle for government. Unfortunately they also tend to have age characteristics too.

    Young ppl are the weakest link in Greece, because of their little power to influence their own collective interests, their low political and economic participation, their ignorance and their lack of information.

    ReplyDelete
  14. g700
    Σωστα - mea culpa

    ReplyDelete
  15. Ξέρετε... όταν οι άνθρωποι δεν έχουν πλούτο, αρχίζουν και κουβεντιάζουν για τα δικαιώματά τους κλπ. Το ίδιοι και οι πολιτικοί... ας υποθέσουμε μια χώρα στην οποία όλοι οι κάτοικοι είναι πλούσιοι... μπορεί εκεί να πιάσει τόπο ο λαϊκισμός, είτε μέσω "δικαιωμάτων", είτε μέσω "ιδεολογιών";

    Ή μπαρούφες του τύπου "Οι γυναίκες με ανήλικο παιδί, θα υποχρεωθούν να δουλέψουν 15 χρόνια περισσότερο για να πάρουν σύνταξη στα 65."

    Ρε παιδιά, γυναίκα με ανήλικο παιδί στα 60 της χρόνια σημαίνει ότι το γέννησε μετά τα 42. Ήμαρτον!
    Ποσες τέτοιες έχει η Ελλάδα;

    Δεν σκέφτηκε κανείς ότι ένα ζευγάρι ΔΕΝ πρόκειται να πατρευτεί ποτέ, εάν γνωρίζει ότι μπορεί να συζεί χωρίς επίσημο γάμο, με κίνητρο την πρόωρη συνταξιοδότηση; Τι βλακείες λαϊκίστικα πράγματα είναι αυτά;

    ReplyDelete
  16. Ευστράτιος, συγχαρητήρια!!!

    ReplyDelete