Friday, July 20, 2007

Γιατί οι Ευρωπαίοι δεν κάνουν παιδιά

Από την Katinka Barysch

Οι Ευρωπαίοι ζούνε περισσότερο, δουλεύουν λιγότερο και κάνουν λιγότερα παιδιά. Αν συνεχίσουν έτσι, σύντομα δεν θα είναι εις θέση να καταβάλουν τις συντάξεις στους ολοένα αυξανόμενους συνταξιούχους τους. Οι οικονομολόγοι και οι πολιτικοί χρειάζεται να κάνουν περισσότερα από το να ξύνουν απελπισμένοι τα (γκρίζα) κεφάλια τους. Χρειάζεται να δουν τι είναι δυνατό να γίνει για να επιβραδυνθούν -ίσως και να αντιστραφούν- οι σημερινές τάσεις.

Αυτό ακριβώς έκαναν όσοι συμμετείχαν στην «οικονομική σύνοδο του Μονάχου» στην οποία συμμετείχαν ορισμένοι από τους σημαντικότερους ειδήμονες στο θέμα αυτό. Ο μέσος δείκτης γονιμότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) είναι 1.5, πολύ κάτω από το 2.1 που είναι το ελάχιστο προκειμένου να μείνει σταθερός ο πληθυσμός.

Στη Γερμανία και την Ιταλία βρίσκεται κοντύτερα στο 1, πράγμα που σημαίνει πως κάθε γενιά είναι κατά 60% μικρότερη από την προηγούμενη. Ακόμα πιο ανησυχητικό -και λιγότερο γνωστό- είναι το γεγονός πως τα δημογραφικά μεγέθη (η αύξηση αλλά και η μείωση του πληθυσμού) εξελίσσονται με γεωμετρική πρόοδο. Στη Γερμανία ο πληθυσμός άρχισε να μειώνεται το 1960, πολύ πριν την Ιταλία, την Ισπανία κι άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ. Τη δεκαετία του 1990 η Γερμανία δε διέθετε πλέον αρκετές μητέρες στην αναπαραγωγική ηλικία των 20-30 ετών.

Μια χώρα που παρουσιάζει για πολύ καιρό χαμηλούς δείκτες γεννητικότητας καταλήγει παγιδευμένη σε «δημογραφική φάκα».

Ένας άλλος παράγοντας που σπάνια λαμβάνεται υπόψη είναι η σχέση της δημογραφίας με την οικονομική γεωγραφία. Τις περιοχές σε δημογραφική παρακμή τείνουν να τις εγκαταλείπουν οι νεότεροι και πιο καταρτισμένοι κάτοικοί τους -και οι γυναίκες μετακινούνται ευκολότερα από τους άνδρες.

Τα ανατολικογερμανικά κρατίδια εικονογραφούν με τρομακτικό τρόπο το γεγονός αυτό: ο αριθμός των νέων κατέρρευσε, αφήνοντας σε μερικές περιοχές μόνο τους ηλικιωμένους. Μεταξύ του 10% του πληθυσμού που εγκατέλειψε τα ανατολικά κρατίδια, οι γυναίκες είναι κατά πολύ πολυπληθέστερες των ανδρών. Σε μερικές πόλεις σήμερα αντιστοιχούν 16 άνδρες για 10 γυναίκες. Το γεγονός μάλιστα πως οι περισσότεροι ανάμεσά στους εναπομείναντες άνδρες είναι ανειδίκευτοι και άνεργοι δεν ευνοεί την επιστροφή των γυναικών.

Παρόμοια είναι η κατάσταση σε ορισμένες περιοχές της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης, αλλά και του νότου.

Η γήρανση της Ευρώπης δεν θα είναι ομοιόμορφη.

Περιοχές που γνωρίζουν δημογραφική άνθηση θα γειτνιάζουν με άλλες, που θα κατοικούνται μόνο από ογδοντάχρονους -και αγριεμένους νεαρούς άνδρες.

Κανείς ακόμα δεν εξετάζει στα σοβαρά την μικρο-διαχείριση του δημογραφικού προβλήματος.

Όλα όμως τα κράτη-μέλη της ΕΕ θα αναγκαστούν πολύ σύντομα να αντιμετωπίσουν την αύξηση (σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και τον διπλασιασμό) του δείκτη των συνταξιούχων ανά εργαζόμενο.

Οι εναλλακτικές λύσεις στο πρόβλημα είναι γνωστές: ή αυξάνουμε τους μετανάστες ή αυξάνουμε τις γεννήσεις. Κι οι δύο όμως λύσεις έχουν τα όριά τους, πράγμα που οδηγεί τον Βλάντιμιρ Σπίντλα (Vladimir Špidla) τον Τσέχο σοσιαλδημοκράτη επίτροπο της ΕΕ για τις κοινωνικές υποθέσεις να επαναλαμβάνει πως όλοι οι μεγάλοι τομείς πολιτικής -η κοινωνική ασφάλιση, η εκπαίδευση, η φορολογία, η αγορά εργασίας, οι υποδομές- θα πρέπει να αποκτήσουν και μία δημογραφική διάσταση.

Η υπογεννητικότητα είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα -ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξάνει κατά 200,000 ημερησίως, ή κατά μία Ελβετία κάθε έξι εβδομάδες.

Μερικές μάλιστα από τις περιοχές όπου αυξάνεται ταχύτερα ο πληθυσμός -όπως η βόρειος Αφρική και η Μέση Ανατολή- γειτνιάζουν με την Ευρώπη. Τα παιδιά και οι έφηβοι αντιπροσωπεύουν πάνω από τους μισούς κατοίκους του Ιράκ και της Σομαλίας. Πολλοί ανάμεσά τους ονειρεύονται να μεταναστεύσουν για να βρουν ομαλότερες συνθήκες ζωής και καλύτερη εργασία.

Η μετανάστευση όμως μόνο να ανακουφίσει μπορεί το δημογραφικό πρόβλημα της Ευρώπης. Σε καμία περίπτωση δεν είναι εις θέση να το επιλύσει.

Όπως λέει ο Χανς-Βέρνερ Σιν (Hans-Werner Sinn), επικεφαλής του ινστιτούτου IFO, που οργάνωσε το συνέδριο του Μονάχου, ακόμα κι αν οι μετανάστες έμεναν για πάντα νέοι τα κράτη-μέλη της ΕΕ των 15, θα χρειάζονταν 200 εκατομμύρια μετανάστες μόνο και μόνο για να διατηρήσουν σταθερή τη σχέση συνταξιούχων ανά εργαζόμενο έως το 2035.

Αν οι κυβερνήσεις αρκούνταν στη μετανάστευση για να λυθεί το πρόβλημα, το όριο συνταξιοδότησης θα έπρεπε να φθάσει στα. 77 χρόνια.

Αντί αυτού οι κυβερνήσεις συνήθως υιοθετούν μεταρρυθμίσεις που περιλαμβάνουν σταδιακή άνοδο της ηλικίας συνταξιοδότησης, περικοπές στις συντάξεις και πρόσθεση αυτοχρηματοδοτούμενων συνταξιοδοτικών «πυλώνων».

Ενδιαφέρουσες από την άποψη αυτή είναι οι μεταρρυθμίσεις στη Σουηδία, την Πολωνία και την Λετονία.

Εκεί καθιερώθηκαν συστήματα σταδιακής (pay as you go) καταβολής συνταξιοδοτικών εισφορών, που κατατίθενται σε έναν ατομικό λογαριασμό. Καθώς το ύψος της σύνταξης του κάθε εργαζόμενου εξαρτάται από τις εισφορές του, το σύστημα δίνει κίνητρο στους εργαζόμενους να συνταξιοδοτηθούν όσο το δυνατό αργότερα.

Στις περισσότερες από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες οι μεταρρυθμίσεις ήταν υπερβολικά δειλές, γεγονός που ίσως να σχετίζεται με το αυξανόμενο πολιτικό βάρος των ηλικιωμένων Ευρωπαίων, που όχι μόνο αυξάνουν συνέχεια, αλλά είναι κατά πολύ πιο δραστήριοι πολιτικά.

Στις τελευταίες αμερικανικές προεδρικές εκλογές π.χ. ψήφισε το 70% όσων ήταν πάνω από 65 ετών, αλλά μόλις το 1/3 όσων ανήκαν στην ηλικιακή κατηγορία 18-24.

Τα ασφαλιστικά συστήματα θα έπρεπε να μεταρρυθμιστούν τώρα, πριν βγει στη σύνταξη η γενιά του μπέιμπι-μπουμ. Πολιτικά όμως, αυτό μοιάζει μάλλον απίθανο.

Εντωμεταξύ οι πολιτικές στήριξης της οικογένειας γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς, σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Η ομόφωνη ετυμηγορία των οικονομολόγων που συγκεντρώθηκαν στο Μόναχο πάντως, ήταν πως η αύξηση της γεννητικότητας δεν θα σώσει βραχυπρόθεσμα τα ασφαλιστικά συστήματα στην Ευρώπη. Ακόμα κι αν διπλασιάζονταν άμεσα οι γεννήσεις, θα χρειάζονταν 30 χρόνια για να γίνει αισθητό το γεγονός αυτό στη σχέση συνταξιούχων ανά εργαζόμενο.

Μακροπρόθεσμα όμως, η Ευρώπη θα χρειαστεί περισσότερα μωρά για να αντισταθμίσει τις οικονομικές επιπτώσεις της γήρανσης και της μείωσης του ενεργού της πληθυσμού.

Μπορούν -ή δικαιούνται- να παρέμβουν στον τομέα αυτό οι κυβερνήσεις;

Οι οικονομολόγοι υπολόγισαν πως η ανατροφή του κάθε παιδιού κοστίζει μεταξύ 150 και 300 χιλιάδων ευρώ, ενώ κάθε νέος εργαζόμενος συνεισφέρει 140 χιλιάδες ευρώ στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας του. Το κόστος της ανατροφής όμως το καταβάλουν σχεδόν αποκλειστικά οι γονείς, ενώ από τις εισφορές του κάθε παιδιού επωφελούνται εξίσου όλοι οι σφαλισμένοι, είτε έχουν παιδιά είτε όχι.

Μερικοί οικονομολόγοι συμπεραίνουν πως όσοι έχουν παιδιά θα έπρεπε να πληρώνουν λιγότερους φόρους και να παίρνουν μεγαλύτερες συντάξεις. 'Αλλοι θεωρούν πως η ανάπτυξη κρατικών υποδομών για τη φροντίδα και την εκπαίδευση των παιδιών είναι καλύτερος και πιο άμεσος τρόπος αναδιανομής του εισοδήματος υπέρ όσων έχουν παιδιά.

Το γεγονός πως η Γαλλία προσφέρει ολοήμερη βρεφονηπιακή φροντίδα σε όλα τα παιδιά ίσως να έχει παίξει ρόλο στον εντυπωσιακό δείκτη γονιμότητας που παρουσιάζει. Ίσως όμως κι όχι: στη Γερμανία, τα ανατολικά κρατίδια έχουν περισσότερους βρεφονηπιακούς σταθμούς -αλλά λιγότερα παιδιά- σε σχέση με τη δύση.

Οι βιαστικές λύσεις δεν αρκούν: η Γαλλία εφαρμόζει πολιτικές στήριξης της οικογένειας από το 1870. Στη Σκανδιναβία, η μέριμνα για τις γυναίκες και τα παιδιά αγκαλιάζει όλες τις πλευρές της ζωής. Ο Βρετανός συντηρητικός Ντέιβιντ Ουίλετς (David Willetts), ο «σκιώδης» υπουργός εκπαίδευσης, μιλάει για «κρατικό φεμινισμό» στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η επίδραση της θρησκείας επίσης δεν συνδέεται με τους δείκτες γονιμότητας. Σε πιο παραδοσιακές χώρες όπως η Ιταλία, η Ελλάδα και η Ισπανία -αλλά και η Ιαπωνία, η Νότιος Κορέα, το Ιράν- οι δείκτες γονιμότητας είναι χαμηλοί. Αντίθετα αυξάνουν όπου οι γυναίκες μπορούν να συνδυάζουν καλύτερα τα οικογενειακά και τα επαγγελματικά τους καθήκοντα.

Το γαλλικό τριανταπεντάωρο δίνει περισσότερο ελεύθερο χρόνο στους γονείς. Οι ευέλικτες αγορές εργασίας του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ διευκολύνουν τις γυναίκες να επιστρέψουν στη δουλειά τους μετά από το διάλειμμα της άδειας μητρότητας.

Στο σημείο αυτό η Γερμανία είναι σχεδόν παράδειγμα προς αποφυγή: οι σπουδές κρατάνε πάρα πολύ, συχνά πάνω από 20 χρόνια, πράγμα που αναγκάζει τις γυναίκες να τεκνοποιήσουν για πρώτη φορά μετά τα 30 τους χρόνια. Σήμερα μάλιστα οι γυναίκες τείνουν να έχουν ψηλότερο μορφωτικό επίπεδο από τους άνδρες. Δυσκολεύονται όμως να βρουν σύντροφο, αφού πολλοί υψηλά αμειβόμενοι άνδρες προτιμούν γυναίκες που να ασχολούνται με τα οικιακά.

Πάνω από το 40% των Γερμανίδων θεωρεί πως η απόκτηση παιδιού θα σημάνει το τέλος της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας. Δεν έχουν εντελώς λάθος: τα σχολεία κλείνουν το μεσημέρι και η ιδιωτική εκπαίδευση και φροντίδα είναι ακριβή. Οι θέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης είναι σπάνιες και συχνά είναι κακοπληρωμένες και ανασφάλιστες.

Στη Γερμανία είναι σχεδόν αδύνατο να συνδυάσει κανείς την επαγγελματική σταδιοδρομία με την ανατροφή των παιδιών του. Όπως παραδέχεται η Ρεγκίνε Στάσελαους (Regine Stachelhaus), διευθύντρια της «χιούλετ πάκαρντ» στη Γερμανία, αν κατάφερε να πετύχει επαγγελματικά και οικογενειακά, το οφείλει στον μουσικό άνδρα της, που μπορούσε να μένει πολλές ώρες στο σπίτι.

Δεν είναι τυχαίο πως η κυρία Στάσελαους ήταν η μόνη γυναίκα εισηγητής στο διήμερο συνέδριο. Μέτρησα λιγότερες από 10 γυναίκες στους 150 συμμετέχοντες. Κι όμως θα 'λεγα πως οι γυναίκες θα είχαν πολλά να πουν για το πώς είναι να έχεις παιδιά, να συνδυάζεις δουλειά και οικογένεια και να φροντίζεις τους ηλικιωμένους.

Το άρθρο Why Europeans don' t have babies αναρτήθηκε στο «βρετανικό Κέντρο για την Ευρωπαϊκή Μεταρρύθμιση» Centre for European Reform. Η συγγραφέας Katinka Barysch είναι επικεφαλής οικονομικών και διευθυντής του CER. Η μετάφραση του άρθρου έγινε από το team του PPOL.

65 comments:

  1. Λέει η Κατίνκα Μπάρις στο άρθρο της το εξής:

    "o Βλάντιμιρ Σπίντλα (Vladimir Špidla) , o Τσέχος σοσιαλδημοκράτης επίτροπος της ΕΕ για τις κοινωνικές υποθέσεις, επαναλαμβάνει πως όλοι οι μεγάλοι τομείς πολιτικής -η κοινωνική ασφάλιση, η εκπαίδευση, η φορολογία, η αγορά εργασίας, οι υποδομές- θα πρέπει να αποκτήσουν και μία ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ διάσταση."

    Αυτό επαναλαμβάνουμε κι εμείς όλο αυτό το διάστημα που υπάρχει και λειτουργεί το blog.

    Και προσθέτουμε ότι στους μεγάλους αυτούς τομείς πρέπει επίσης να προστεθεί και η οικολογική διάσταση. Τέλος οι δύο αυτές θεμελιώδεις διαστάσεις, η δημογραφική και η οικολογική, πρέπει να υφανθούν πάνω στην ιδέα της διαγενεακής δικαιοσύνης.

    ReplyDelete
  2. "Γαματε γιατι χανόμαστε"
    by Jimmys

    ReplyDelete
  3. mas gamane...xanomaste!

    ReplyDelete
  4. C A HassapoyannesJuly 21, 2007 at 12:47 AM

    Το τραγικό είναι πως εδώ δεν έχουμε ΚΑΝ ανάλυση αλλά απλή περιγραφή δημογραφικών ελλειμμάτων και διαφόρων μέτρων που άλλοτε μεν αποδίδουν άλλοτε όχι.
    Σε κάθε περίπτωση, αυτό που είναι ανησυχητικό είναι η έλλειψη συγκεκριμένων προτάσεων αντιμετώπισης του θέματος, πράγμα που μέχρις ένα βαθμό επιβεβαιώνει αυτό πού όλοι ξέρουμε και αναγνωρίζουμε:

    ΔΗΛΑΔΗ η γυναίκα ΔΕΝ είναι συμπλήρωμα του άνδρα αλλά ισότιμο μέλος στο ζεύγος. Από τη στιγμή που αυτό εμπεδώθηκε κοινωνικά και άλλαξε ο ρόλος της γυναίκας, άρχισε η δημογραφική ανατροπή στην Ευρώπη και λιγότερο στις ΗΠΑ, όπου ο δείκτης γονιμότητας είναι προς το παρόν 2.3 η περίπου, πράγμα που επιτρέπει τουλάχιστον την διατήρηση του ιθαγενούς πληθυσμού ως έχει.

    Το γιατί ο δείκτης είναι 55% ψηλότερος στις ΗΠΑ μπορεί να εξηγηθεί με σειρά επιχειρημάτων, πάντως ΔΕΝ σχετίζεται με παρουσία κοινωνικών μέτρων η οικονομικών κινήτρων. Ισα-ίσα, στις ΗΠΑ οι έγκυες δουλεύουν μέχρι τη τελευταία στιγμή προ του τοκετού και επανέρχονται μέσα σε 2 βδομάδες στη δουλειά, λόγω έλλειψης κοινωνικής πολιτικής στο τομέα αυτό.
    Μερικοί από τους λόγους που εξασφαλίζουν αυτό τον μαγικό αριθμό (τον >2 δείκτη κατά γυναίκα) είναι:
    1) Υπεργεννητικότητα στα μειονοτικά τμήματα του πληθυσμού όπου η απόκτηση απογόνων είναι αλληλένδετη με την αξιοπρέπεια, αλλά και συχνά λειτουργεί εις βάρος της μειονότητας (αναφέρομαι στους Αφρο-Αμερικανούς όπου η τεκνοποίηση αρχίζει γύρω στα 15-17 χρόνια και πολλοί άνδρες έχουν εκτός γάμου έως και 18-20 παιδιά)
    2) Η εκ κουλτούρας επιμονή στην δημιουργία οικογένειας, η οποία παραδόξως όμως διαλύεται ΚΑΙ με την ίδια ευκολία και επαναδημιουργείται εξ ίσου εύκολα!!! (Το φαινόμενο οικογενειών με παιδιά από 2 και πλέον γάμους είναι σύνηθες).
    3) Η θρησκευτικότητα των Αμερικανών και η από μέρους τους μη αμφισβήτηση, αλλά αποδοχή της νομοτέλειας της ζωής (γεννιέμαι, μεγαλώνω, παντρεύομαι, κάνω απογόνους, πεθαίνω). Σημείωση: στην Ευρώπη και ειδικά στην Ελλάδα, οι άνθρωποι κατά την en vogue αντίληψη, δεν πεθαίνουν, αλλά "φεύγουν" και εδώ και πολλά χρόνια δεν πάνε στα νεκροταφεία, αλλά σε "κοιμητήρια" - Snort!!!)

    Το θέμα είναι ότι ακόμα και στις ΗΠΑ, εάν δεν υπήρχαν οι μειονότητες, ο δείκτης θα ήταν στο 2 ή ίσως και οριακά μικρότερος.

    Στην Ευρώπη, ο λόγος είναι απλός. Αυτοί που παντρεύονται και τεκνοποιούν, κάνουν γύρω στα 2 παιδιά. Αλλά, επειδή υπάρχει μεγάλο τμήμα ΚΑΙ γυναικών ΚΑΙ ανδρών που είτε δεν αποδέχεται το γάμο Η, ακόμα και αν παντρευθεί, αρνείται ή δεν μπορεί να τεκνοποιήσει, θα έπρεπε, προκειμένου να συντηρηθεί ο πληθυσμός ως έχει, το μέσο ζευγάρι που μπορεί να τεκνοποιήσει, να αποκτά τουλάχιστον 3-4 παιδιά, πράγμα ΜΗ ρεαλιστικό γιά τα δεδομένα της κοινωνίας.

    Στην Ευρώπη, ο πολίτης επικεντρώνει στη ποιότητά της ζωής όπως ο η(ο) ίδια(ος) την αντιλαμβάνεται και λιγότερο στην νομοτέλειά της. Αλλά πλέον κομβικός, εδώ, είναι ο ρόλος της γυναίκας, που κατέκτησε με θυσίες τη θέση που αυτονόητα της ανήκε προαιωνίως και τώρα "εκδικείται" so to speak.

    Ο λόγος λοιπόν στη ΓΥΝΑΙΚΑ που αυτή, και όχι τα διάφορα μέτρα, θα αποφασίσει το μέλλον της "γηραιάς" Ευρώπης.

    ReplyDelete
  5. Εγώ πάντως έχω μείνει για άλλη μια φορά άφωνος με το πώς η Katinka Barysch γεμίζει σελίδες με 'αναλύσεις' αποτελούμενες από τις σημειώσεις που κρατάει από τις εφημερίδες που διαβάζει και τα συνέδρια που παρίσταται, οι οποίες θεωρούνται άξιες σχολιασμού και για τις οποίες πληρώνεται και θεωρείται και μούρη. Εσείς να τα βλέπετε που διαβάζετε τόσα πράγματα για το blog σας και δε βγάζετε φράγκο. Για προσπαθείστε να δείτε πώς πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλλες μερικοί μάγκες σε αυτούς που έχουν να πληρώσουν και να δείτε πώς θα ξεκολλήσετε από τα 700.

    ReplyDelete
  6. Το μεγάλο ερώτημα, να πάρουμε βαριά μέτρα υπέρ των εγκύων που πιθανώς να δημιουργήσουν ενα παρακράτος δηλαδή έγκυες που μένουν έγκυες για να πάρουν τα χρήματα όπως οι έφηβες αγγλίδες που θέλουν να το σκάσουν απο το σπίτι τους(Η κυβέρνηση δίνει σπίτι και 1000 λίρες ανα μήνα), ή να μην πάρουμε που θα έιναι άδικο προς τις γυναίκες που όντως θέλουν να γίνουν μαμαδες. Θεωρώ πάντως οτι η μείωση της φορολογίας πρέπει να ξεκινάει από το δεύτερο παιδί και όχι από το τέταρτο όπως συμβαίνει τώρα.

    Υ.Γ ο πανούσης ποιο επίκαιρος απο ποτέ

    ReplyDelete
  7. Για κάθε παιδί που γεννιέται εφάπαξ 10.000 ευρώ! Μείωση της φορολογίας, ολοήμεροι βρεφονηπιακοί σταθμοί με υψηλά στάνταρτ λειτουργίας, κόψιμο τα φροντιστήρια όπου αυτό είναι δυνατό, διασφάλιση των δικαιωμάτων για τις εργαζόμενες μητέρες.

    Ό,τι και να γίνει όμως η τελική απόφαση είναι της γυναίκας και το ρόλο που αυτήν τελικά θέλει να παίξει.Συμφωνώ απόλυτα με τον ca!

    ReplyDelete
  8. swstos o nikolas! synexise file mou!

    ReplyDelete
  9. Kαι κάτι ακόμα...

    Στην Ελλάδα υπάρχουν σχεδόν 300.000 εκτρώσεις το χρόνο. Η παράδοση στον ευρωπαικό νότο λειτουργεί ανασταλτικά στο να υπάρξουν μητέρες εκτός γάμου, πράγμα που δε συμβαίνει σε πολλές χώρες της Β. Ευρώπης.

    Αντώνη από ότι φαίνεται βαράμε στο ψαχνό, αλλού είναι όμως το πρόβλημα...

    ReplyDelete
  10. @Nικόλας

    Μήπως ο μπαμπάς σου ασχολείται με την πολιτική;

    ReplyDelete
  11. @ Vagelas

    Καλά τα μέτρα που προτίνεις και βαρβάτα. Αλλά επικίνδυνα για τα δημόσια οικονομικά, εξηγώ συμφωνώ με το ολοήμερο σχολείο που πιστεύω θα βοηθήσει και την διόρθωση της παιδείας και τις φοροαπαλλαγές αλλά το εφάπαξ θα δημιουργήσει επιτίδιες μητέρες.

    Υ.Γ. Το οικονομικό μοντέλο το αλλάζουμε αλλά την κουλτούρα όχι, άς μην το πίασουμε λοιπόν το θέμα είναι μανίκι. Άλλωστε οι εκτρόσεις μπορεί να γίνονται και απο νόμιμα ζευγάρια που δεν μπορούν να φέρουν παιδί στο κόσμο(λόγο καριέρας ή λόγο οικονομικής στενότητας)

    ReplyDelete
  12. C A HassapoyannesJuly 21, 2007 at 1:58 PM

    @ vaggelas

    "Στην Ελλάδα υπάρχουν σχεδόν 300.000 εκτρώσεις το χρόνο. Η παράδοση στον ευρωπαικό νότο λειτουργεί ανασταλτικά στο να υπάρξουν μητέρες εκτός γάμου, πράγμα που δε συμβαίνει σε πολλές χώρες της Β. Ευρώπης."

    Σπουδαία και σημαντική η παρατήρησή σου!!!

    ReplyDelete
  13. C A HassapoyannesJuly 21, 2007 at 2:12 PM

    @ antonis politakis

    Μέχρις ένα βαθμό, όσα λες είναι βάσιμα. Aν το συνέλαβα όμως σωστά, ο βαγγέλας αναφερόταν, έμμεσα πλην σαφώς, στην κουλτούρα του Ευρωπαϊκού Νότου, όπου η ιδιότητα της άγαμης μητέρας εξακολουθεί να αποτελεί στίγμα, ιδιαίτερα στην επαρχία. Και αυτό είναι αληθές και τρισβάρβαρο!

    ReplyDelete
  14. C A HassapoyannesJuly 21, 2007 at 2:19 PM

    Και καλώς η κακώς (δεν θα κάνουμε κριτική), πολλές γυναίκες διάκεινται θετικά απέναντι στην μητρότητα, αλλά βγάζουν "καρούλες" και με μόνο με την ιδέα του γάμου.

    ReplyDelete
  15. άλλαξε:
    "και με μόνο με"
    σε:
    "και μόνο με"

    ReplyDelete
  16. Φώφη Peron-BatistaJuly 21, 2007 at 3:10 PM

    Aυτό πάντως που με εντυπωσίασε πολύ είναι το εύρημα της κυρίας Κατίγκως ότι τα δημογραφικά μεγέθη εξελίσσονται γεωμετρικά.
    Mεγάλη σοφία!!!!

    ReplyDelete
  17. C A HassapoyannesJuly 21, 2007 at 4:33 PM

    @ vaggelas
    Λες:
    "Για κάθε παιδί που γεννιέται εφάπαξ 10.000 ευρώ! Μείωση της φορολογίας, ολοήμεροι βρεφονηπιακοί σταθμοί με υψηλά στάνταρτ λειτουργίας, κόψιμο τα φροντιστήρια όπου αυτό είναι δυνατό, διασφάλιση των δικαιωμάτων για τις εργαζόμενες μητέρες."

    ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ
    Στη Δύση γενικά και στην Ευρώπη ειδικότερα, η ΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ είναι ευθέως μεν ΑΛΛΑ αντιστρόφως ανάλογη της κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης (κατά ζεύγος η γυναίκα). Στην Ελλάδα, δε, η υπογεννητικότητα είναι εντυπωσιακά και par excellence συνδεδεμένη με τα ανώτερα μορφωτικά και κοινωνικο-οικονομικά στρώματα.

    ΑΡΑ, τέτοια μέτρα ΟΥΔΕΝ θα συνεισφέρουν στο ζητούμενο. ΟΥΔΕΝ.
    Από την άλλη μεριά, ωρισμένα μέτρα κοινωνικής πολιτικής είναι θετικά και επιβάλλονται, αλλά ΜΟΝΟ υπό την έννοια ότι προάγουν την αποδοτικότητα της γυναίκας, την σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού κλπ κλπ.

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
    1) "Για κάθε παιδί που γεννιέται εφάπαξ 10.000 ευρώ"

    Absolutely NOT. Η χώρα ΔΕΝ το αντέχει.

    2) "Μείωση της φορολογίας"

    Υπάρχει ήδη προσανατολισμός προς αυτή την κατεύθυνση. Πολύ σημαντικό θα είναι επίσης να μειωθούν οι έμμεσοι φόροι σε είδη διατροφής, που θα βοηθήσει ΚΥΡΙΩΣ τις πολυάριθμες οικογένειες. Οι φτωχοι ούτως η αλλέως πληρώνουν σχεδόν μηδενικούς άμεσους φόρους. Η έμμεση φορολογία είναι που τους διαλύει.

    3) "ολοήμεροι βρεφονηπιακοί σταθμοί με υψηλά στάνταρτ λειτουργίας"

    ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ. Ακόμα και στη μάνα του καπιταλισμού, μεγάλες και σοβαρές εταιρίες έχουν ενσωματώσει βρεφονηπιακούς σταθμούς στα γήπεδά τους.

    4) "κόψιμο τα φροντιστήρια όπου αυτό είναι δυνατό"

    Ολος ο Λαός απαιτεί πλέον την ΕΚ ΘΕΜΕΛΙΩΝ αναδιάρθρωση της Παιδείας, αλλά αυτό προσκρούει στα συμφέροντα της ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΗΤΕΙΑΣ.

    5) "διασφάλιση των δικαιωμάτων για τις εργαζόμενες μητέρες"

    Οφείλεις να επεξηγήσεις ΤΙ εννοείς επακριβώς με αυτή την γενικολογία.

    ReplyDelete
  18. άλλαξε:
    "πολυάριθμες οικογένειες"
    σε:
    "πολυμελείς οικογένειες"

    ReplyDelete
  19. Ποιός ο λόγος μιά σύγχρονη γυναίκα να κάνει παιδιά;
    Γιά πρώτη φορά, στη μέχρι τώρα γνωστή ανθρώπινη ιστορία,η γυναίκα απέκτησε την ανεξαρτησία της, την αυτονομία της,την δυνατότητα του αυτοπροσδιορισμού της.
    Για πρώτη φορά απέκτησε το δικαίωμα αλλά και το ΠΡΟΝΟΜΙΟ να επιλέγει τον ερωτικό της σύντροφο,να επιλέγει το πότε και με ποιόν και πόσα παιδιά θα κάνει και αν θα κάνει.
    Μέχρι τώρα ήταν υποχρεωμένη να γεννά από τα 12-15 της και μέχρι τα 50 της.
    Μέχρι τώρα ήταν υποχρεωμένη να κάνει σέξ όσες φορές είχε διάθεση ο αφέντης της και να προκύπτουν από αυτή την ευχάριστη εμπειρία του αφέντη της όσα παιδιά έφερνε ο Πελαργός.
    Μέχρι και σήμερα αυτό συμβαίνει στη πλειονότητα των δημογραφικά ακμαίων κοινωνιών.
    Στις "Δυτικού τύπου" όμως κοινωνίες η γυναίκα αποφασίζει και διατάσσει:
    "ΕΓΩ είμαι το θηλυκό και θα ασκήσω όλα τα βιολογικά δικαιώματα που ασκούν όλα τα άλλα θηλυκά στο κόσμο τού ζωικού βασιλείου".
    "Η ανδροκρατική και πατριαρχική κοινωνία τέλειωσε.Οι άνδρες περιττεύουν και περισσεύουν.
    Τους χρειαζόμαστε μόνο,και για όσο ακόμα τους χρειαζόμαστε,ως "on demand" αρσενικά".
    "Τους άλλους ρόλους του αρσενικού, εμείς, με το τεχνικό πολιτισμό που μας παραδίδετε άνδρες,και σας ευχαριστούμε γι'αυτό,θα τους κάνουμε καλύτερα από σας".
    "Αποσυρθείτε,παρακαλούμε, από το προσκήνιο"
    "Αλλωστε έχετε χάσει την αυτοπεποίθησή σας εδώ και καιρό"


    Καλωσόρισες γυναικοκρατία, καλωσόρισες μητριαρχία.

    ReplyDelete
  20. ΜαφάλνταJuly 22, 2007 at 8:50 PM

    Παρμενίδη, κάλυψες απόλυτα το πώς σκέφτονται και πράττουν οι γυναίκες στο δυτικό κόσμο σήμερα. Στο μυαλό μας και στο βρακί μας (που λέει ο λόγος) να ήσουν, τόσο εύστοχα δε θα τά'λεγες.

    ReplyDelete
  21. @ c.a.

    είπες για τη γήρανση της Ευρώπης

    "αυτό που είναι ανησυχητικό είναι η έλλειψη συγκεκριμένων προτάσεων αντιμετώπισης του θέματος"

    ναι πράγματι, αν και θεωρούμε ότι σε πρώτη φάση ο στόχος πρέπει να είναι η διαχείριση του δημογραφικού προβλήματος μέσα από αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα, την εκπαίδευση και την αγορά εργασίας.

    ReplyDelete
  22. @ vaggelas

    οι προτάσεις σου είναι χρήσιμες.

    ReplyDelete
  23. δεν είναι βέβαιο ότι θα τονώσουν τις γεννήσεις, όμως είναι πολιτικές οι οποίες μειώνουν την κληρονόμηση των ανισοτήτων από τη μία γενιά στην επόμενη.

    ReplyDelete
  24. vaggelas : "Για κάθε παιδί που γεννιέται εφάπαξ 10.000 ευρώ"

    hassapoyannis : "Absolutely NOT. Η χώρα ΔΕΝ το αντέχει."

    politakis : "επικίνδυνα για τα δημόσια οικονομικά"

    YES ministers

    ReplyDelete
  25. i eironia einai basika gia toys 2 teleytaioys. prosopika pisteyo oti xreiazomaste rizospastikes lyseis. xrimatodotisi efapax ton paidion a la merkel, polloys ensomatomenoys metanastes etc.

    ReplyDelete
  26. Ας το ξεχάσουμε ότι η "δυτική" γυναίκα μπορεί να μας λύσει το δημογραφικό δεχόμενη το ρόλο της τεκνοποιητικής μηχανής.
    Οσα κίνητρα και αν της δοθούν ανθρωπομητέρα(κατά το χοιρομητέρα)δεν γίνεται.
    Την εξουσία που έχει,ως βιολογικό φύλο,και την ακόμη μεγαλύτερη που θα αποκτήσει στο εγγύς μέλλον,ως κοινωνικό φύλο,δεν πρόκειται να την ανταλλάξει με καμμιά μητρότητα που θα τροφοδοτεί λιγότερο το ναρκισσισμό της από ότι η ίδια η εξουσία αφ'εαυτής και ως αυτοσκοπός.

    ReplyDelete
  27. ola gia to mouni reee!!!

    ReplyDelete
  28. ΚομφούκιοςJuly 23, 2007 at 12:45 PM

    Kομμάτι sense of decorum δεν βλάπτει!!!

    ReplyDelete
  29. Αλεξανδρος ΠαπαναστασίουJuly 23, 2007 at 1:07 PM

    Kondylis said...
    i eironia einai basika gia toys 2 teleytaioys. prosopika pisteyo oti xreiazomaste rizospastikes lyseis. xrimatodotisi efapax ton paidion a la merkel, polloys ensomatomenoys metanastes etc.

    July 23, 2007 8:13 AM

    Πότε άνθρωπέ μου, εσύ και τουλάχιστον 8 εκατομμύρια συμπατρώτες θα μάθετε να σχολιάζετε σχέδια-προτάσεις-προγράμματα προβάλλοντας τα προσωπικά σας λογικά αντεπιχειρήματα
    αντί να ασχολείσθε με χαρακτηρισμούς ατόμων.

    Πότε άνθρωπέ μου, εσύ και τουλάχιστον 8 εκατομμύρια συμπατριώτες θα αντιληφθείτε ότι υποβαθμίζοντας και ευτελίζοντας το δημόσιο διάλογο με αφορισμούς και με χαρακτηρισμούς ατόμων, ακυρώνετε την ΙΔΙΑ την δημοκρατία

    ReplyDelete
  30. μαφάλνταJuly 23, 2007 at 1:32 PM

    Παρμενίδη, πέστα γιατί οι νεότεροι Ελληνες (για τους τεχνοκράτες της ΕΕ δε, ούτε λόγος!) είναι μπουνταλάδες και δεν καταλαβαίνουν: το μέλλον και η λύση για το δημογραφικό είναι οι 'ανατολικές' γυναίκες. Από Τουρκάλες και πέρα. Να κάθονται στο σπίτι, να κάνουν παιδιά και ιμάμ μπαϊλντί και να έχουν τον άντρα τους τον καραμπουζουκλή (με τα 700 ευρώ) πασά. Οχι καριέρες και μια γλώσσα ίσαμε το μπόι τους. Και να φοράνε και καμιά μαντήλα στο κεφάλι, να μη θέλουν ένα σκασμό λεφτά κάθε τρίμηνο για ανταύγειες στο κομμωτήριο για τον ναρκισσισμό τους.
    Και σωστά τα λέτε κι εσείς κ.Χασαπογιάννη. Δε χρειάζονται μέτρα και κίνητρα για να αποφασίζουν οι γυναίκες που έχουν κι άλλα ενδιαφέροντα να κάνουν παιδιά για τον απλούστατο λόγο ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να λειτουργήσουν ορθολογικά και να υπολογίσουν κόστη και οφέλη. Εκτός βέβαια αν είναι αγγλίδες έφηβες (άλλος λαός, ανώτερος οι Αγγλοι, γι'αυτό έβγαλαν και τη Θάτσερ 3 φορές), οπότε θα τα μετρήσουν από δώ, θα τα μετρήσουν από κει και θα δουν ότι συμφέρει να κάνουν 2-3 παιδιά μέχρι τα 20 για το council flat και τις 1000 λίρες το μήνα.

    ReplyDelete
  31. άναψαν τα αίματα, ευαίσθητο θέμα το γυναικείο ζήτημα!

    ReplyDelete
  32. Φώφη Peron-BatistaJuly 23, 2007 at 2:36 PM

    Εμείς δεν ξεχωρίζουμε άντρες και γυναίκες, λέμε "Πάνω απόλα ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ"

    ReplyDelete
  33. Ας μας επιτραπεί μια διπλή παρατήρηση.

    α. Η γήρανση των ευρωπαϊκών κοινωνιών συναρτάται με το γενικότερο επίπεδο ευημερίας και ανάπτυξης της κάθε χώρας, ενώ επηρεάζεται άμεσα από την εξέλιξη και τη διαμόρφωση των σχέσεων μεταξύ των δύο φύλων (gender relations).

    Είναι χαρακτηριστικό ότι όλες οι κοινωνίες που βρίσκονται σε τροχιά ανάπτυξης και ταυτόχρονου μετασχηματισμού - αστικού εκσυγχρονισμού-φιλελευθεροποίησης- των gender relations, εάν δεν διαθέτουν μεγάλους μεταναστευτικούς πληθυσμούς, τότε είναι σίγουρο ότι αντιμετωπίζουν ή θα αντιμετωπίσουν δημογραφικό πρόβλημα.

    Ακόμα και η Κίνα μπαίνει σταδιακά στην κατηγορία των χωρών με δημογραφικό πρόβλημα. Το γεγονός αυτό έχει κάνει πολλούς μελετητές να αναρωτηθούν το εξής: "will China grow rich before it grows old?" Υπάρχει και αντίστοιχο paper.

    Αυτό που θέλουμε να τονίσουμε με την 1η παρατήρηση είναι ότι δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια μας στην επίδραση που έχουν οι αλλαγές στη σχέση των δύο φύλων σε μια σύγχρονη κοινωνία, ούτε και να μπερδεύουμε σκόπιμα την ανάλυση και τη διαπίστωση με τις ηθικές αξίωσεις και τις προτάσεις για δράση.

    Άλλο να λέει κανείς ότι η αλλαγή στη σχέση των φύλων και ο νέος ρόλος της γυναίκας συνεισφέρουν στο δημογραφικό πρόβλημα (μια ενοχλητική αλήθεια) και εντελώς διαφορετικό να θεωρούμε αυθαίρετα ότι η επακόλουθη δράση είναι η επιστροφή στην παραδοσιακή κοινωνία (απαράδεκτη πρόταση).

    β.Υπό το πρίσμα της παράπανω τοποθέτησης μας βρίσκει σύμφωνους η παρατήρηση της μαφάλντα και του βαγγέλα. Δεν είναι δυνατόν να απορρίπτουμε χωρίς συζήτηση τα πάσης φύσεως κίνητρα, την πολιτική και κοινωνική δράση που στοχεύει στην αύξηση των γεννήσεων μέσα από πολιτικές στήριξης της οικογένειας στα πρώτα της βήματα (μειώσεις φόρων, επιδοτήσεις, υποδομές κοκ).

    ReplyDelete
  34. Alexis de ToquevilleJuly 23, 2007 at 3:04 PM

    @ Φώφη Peron-Batista

    Ναι, αλλά εσύ αποτελείς μομφή γιά την γυναικεία υπόσταση και opprobrium γιά τον ΑΝΘΡΩΠΟ, altogether.

    ReplyDelete
  35. C A HassapoyannesJuly 23, 2007 at 3:51 PM

    @ G700

    To συμπέρασμά σας κυρία(κύριε) εκπρόσωπε έχει ήδη εξαντληθεί στο εκτενές σχόλιο, κάμποσα posts παραπάνω ΟΠΟΥ

    1. Γίνεται τεκμηρίωση με καθαρότητα κρυστάλλου ότι, αφού στην Ελλάδα η ΥΠΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ (υπογονιμότητα είναι λανθασμένος όρος) είναι συνδεδεμένη (hand and glove) με τις-τους HAVES και όχι τις-τους HAVE NOTS, παροχές τύπου Τσοβόλα, δηλαδή ανορθολογικά μέτρα ΔΕΝ θα λύσουν το ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ

    ΑΛΛΑ

    2. Γίνεται επίσης αναφορά με καθαρότητα κρυστάλλου ότι συγκεκριμένα κοινωνικά μέτρα ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΙ (ανεξαρτήτως του ότι μπορεί να μην εξυπηρετούν το δημογραφικό) ΔΙΟΤΙ προωθούν την δημιουργία πλαισίου ΙΣΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ,
    α) γιά επαγγελματική και κοινωνική αποδοτικότητα της γυναίκας ΚΑΙ
    β) γιά την ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού.

    Από κει και πέρα
    Honi soit qui mal y pense.

    ReplyDelete
  36. @ Mafalda

    Εχω πάρα πολλά χρόνια να πάω στην χώρα όπου πουλάνε το καρπούζι με τη φέτα και τα μήλα σε συσκευασία του ενός και εντυπωσιάστηκα διαβάζοντας πως οι αγγλιδούλες άρχισαν να ασκούν ένα από τα αποδοτικότερα επαγγέλματα στις ΗΠΑ, since the inception of Lyndon Johnson's Great Society, that is, children having children.

    ReplyDelete
  37. 1- Δέν είναι λίγο ειρωνικό να μιλάμε γιά τρόπους αύξησης του ανθρώπινου πληθυσμού σε ένα πλανήτη που πεθαίνει από τον υπερπληθυσμό τού HOMO SAPIENS;
    2- Δεν θα ήταν προτιμότερο να μιλάμε για τρόπους μείωσης και καλύτερης εξισορρόπησης του παγκόσμιου ανθρώπινου πληθυσμού;
    3- Δεν θα μπορούσαμε να μη περιφρονούμε τόσο το βιολογικό μας φύλο και να μην υμνούμε τόσο τον αποβιολογοκοποιημένο άνθρωπο;
    4- Τι μάς σπρώχνει να φοβόμαστε να μιλάμε γιά αρσενικό καί θηλυκό καί να κρυβόμαστε πίσω από τον άφυλο άνθρωπο;

    Κατά τη γνώμη μου πρέπει να αρχίσουμε να διατυπώνουμε περισσότερο στοχαστικά ερωτήματα καί προσπαθώντας να τα απαντήσουμε θα βρίσκουμε ευστοχότερες λύσεις στα πρακτικά καί τεχνικά καθημερινά προβλήματα.

    ReplyDelete
  38. Φώφη Peron-BtistaJuly 23, 2007 at 5:24 PM

    Γιατί, κακό είναι να δώσουμε φάπαξ γιά κάθε παιδί;

    ReplyDelete
  39. to mouni k to prioni...
    opoios den to 3erei...
    ... idrwnei ... !!!

    ReplyDelete
  40. Γεωργία ΒασιλειάδουJuly 23, 2007 at 5:27 PM

    @ Φώφη Peron-Batista

    Σκάσε ηλιθία, θα φας φάπα.

    ReplyDelete
  41. C A HassapoyannesJuly 23, 2007 at 5:44 PM

    @ parmenidis

    Answer:

    Political correctness, political expediency and the aping attitude of the masses.

    Only a few days ago, I talked about home-making as a noble profession and I was short of getting mob lynched!

    Kαι εδώ μέσα, παρακαλώ!

    ReplyDelete
  42. ναι, και πολύ σωστά έπαθες, αφού άλλο το home-making as a noble profession (όλα τα επαγγέλματα noble είναι τι θα πει αυτό;) και άλλο το home-making as the way forward for women, όπως κατάλαβαν όλοι ότι υπονόησες.

    ReplyDelete
  43. επίσης κανένα θέμα δεν εξαντλείται έτσι απλά με μία - δύο φευγαλέες διατυπώσεις. Είναι καλό οι θέσεις και οι αναλύσεις να επαναλαμβάνονται και να τίθενται διαρκώς προς δημόσια συζήτηση. Συνεπώς στο "Honi soit qui mal y pense" απαντάμε "we are not ashamed cos we caused no evil".

    ReplyDelete
  44. @ parmenidis

    τα ερωτήματά σου είναι εύστοχα και σημαντικά. Μαζί με τον Χασαπογιάννη λέτε μια ενοχλητική αλήθεια. Βάζετε στο τραπέζι του προβληματισμού ένα θέμα το οποίο δεν πρέπει να αναχαιτιστεί ή να απορριφθεί έτσι απλά από ένα παραδοσιακό φεμινιστικό επιχείρημα κονσέρβα από τα 60's. Δεν διαφωνούμε ως προς αυτό το σημείο.

    Ωστόσο επιμένουμε ότι πέρα από την κοινωνιολογική ανάλυση, και τις μακροσκοπικές θεωρήσεις, οι οποίες είθισται να μας συγκινούν ως έθνος καλό είναι να πέφτει και καμία πρόταση πολιτικής στο τραπέζι, κανένα policy proposal για να προσεγγίσουμε και τα καθημερινά κοινωνικά θέματα πιο πρακτικά.

    Όπως είπες πρέπει "να αρχίσουμε να διατυπώνουμε περισσότερο στοχαστικά ερωτήματα καί προσπαθώντας να τα απαντήσουμε θα βρίσκουμε ευστοχότερες λύσεις στα πρακτικά καί τεχνικά καθημερινά προβλήματα".

    Εμείς θεωρούμε ότι η αύξηση των γεννήσεων είναι δύσκολο να επιτευχθεί άμεσα. Σε πρώτη φάση είναι πιο επαρκές και επιθυμητό να προβούμε σε μια ευρηματική διαχείριση του δημογραφικού προβλήματος αρχίζοντας με μια μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού.

    Πιsτεύουμε επίσης, (επαναλαμβάνουμε), ότι πολιτικές που στοχεύουν στην αύξηση των γεννήσεων, όπως μείωση φόρων, επιδόματα, σχολικές υποδομές, είναι αμφίβολο κατά πόσο θα πετύχουν τον αρχικό στόχο.

    Η εμπειρία δείχνει ότι κατά πάσα πιθανότητα θα έχουν μια θετική παράπλευρη διάχυση (positive spill-over effect) μειώνοντας ως ένα βαθμό την κληρoνόμηση των κοινωνικών ανισοτήτων (inheritance of social inequalities) από γενιά σε γενιά, γεγονός που δεν είναι καθόλου αμελητέο και πρέπει να εξεταστεί.

    ReplyDelete
  45. @hassapoyannes

    Ο όχλος χρειάζεται θύματα για λυντσάρισμα.Εσύ με το τρόπο που γράφεις καί σκέφτεσαι εύκολα στοχοποιείσαι.Γιά μένα τα γραπτά σου αποτελούν πραγματικό κόσμημα γιά το μπλόγκ αλλά και πρόκκληση γιά τα "Οχλικά" μου ένστικτα, πού, σαν άνθρωπος κι'εγώ, πρέπει κάπως να τα ικανοποιήσω.
    Μέχρι τώρα,ομολογώ,δεν εκμεταλεύτηκα καμμιά ευκαιρία απ'αυτές πού προσφέρεις απλόχερα.

    ReplyDelete
  46. Well, parmenidis

    Fare l' amore and non la guerra

    ReplyDelete
  47. Telika i lisi einai mia.

    Na ginei pragmatikotita i texnites mitres. Etsi i mama den tha stamataei apo tin doueleia kai tha xanei apo tin genisi osa xanei kai o antras(tipota). Mexri tote kapoios omws prepei na genaei kai kalws i kakws emeis den mporoyme, den einai oti den theloyme den mporoyme.

    Gia tin oikonomiki enisxisi twn miterwn simfwnw alla oxi sto efapax. Tha dimiourgisei mia omada apo kerdoskopikes miteres pou den einai kai to poio epithimito apotelesma oute apo koinwnikis oute apo oikonomikis apopsis. Edw se xwres poy to efarmosane theloyn na to aposiroyn dioti dimiourgise arnitika apotelesmata(kirios koinwnika. Apo tin alli pali iparxoyn kai oi anipantres miteres pou xreiazonte enisxisi gia na ta kataferoyn mones tous. Hmmmmm, touch call

    P.S. Hassapoyanes proxora se theli olo to blog.

    ReplyDelete
  48. μαφάλνταJuly 23, 2007 at 8:54 PM

    Και γιατί βρε Αντώνη είναι κακό να υπάρχουν μητέρες που λειτουργούν με σκοπό το κέρδος; Οι επιχειρηματίες γιατί δηλαδή πρέπει να αφήνονται να λειτουργούν όσο το δυνατόν πιο ελεύθερα ώστε να επιδιώκουν το κέρδος αλλά οι μητέρες όχι; Κατανομή εργασίας ανάλογα με το τί μπορεί ο καθένας να κάνει, αυτό θα μας οδηγήσει σε ευημερία. Επειδή δηλαδή οι άντρες δεν μπορούν να έχουν την ευκαιρία να κάνουν παιδιά και να βγάλουν κάνα φράγκο, να μη μπορούν ούτε οι γυναίκες; Ασε που άμα κυκλοφορήσουν οι τεχνητές μήτρες, τότε θα εισαχθεί και περισσότερος ανταγωνισμός στην αγορά, οπότε θα μπορέσουμε να κατεβάσουμε το εφάπαξ επίδομα ανά παιδί.

    ReplyDelete
  49. Το post που σχολιάζουμε είναι από τα πλουσιότερα σε ερεθίσματα γιά προβληματισμό και γόνιμο διάλογο.Κάθε φράση του είναι καί ένα TOPIC.
    Σημειώνω τη "φυγή των Ανατολικογερμανίδων πρός τη ΔΥΣΗ".

    Στό Σοβιετικό σύστημα η γυναίκα είχε επιτύχει την απόλυτη νομική ισοτιμία με τον άνδρα καί τη μέγιστη δυνατή ατομική καί κοινωνική ελευθερία, εντός του πλαισίου του συστήματος βέβαια.
    Επί πλέον το κράτος είχε τεράστιες κρατικές υποδομές πού σχεδόν αναλάμβανε το ρόλο της τροφού όλων των παιδιών.
    Οικογενειακά έξοδα γιά ανατροφή και σπουδές μηδενικά,κόπος γονέων αμελητέος.
    Γυναίκες πολύ μορφωμένες,μάλλον περισσότερο από τούς άνδρες, καί περισσότερο απελευθερωμένες από τις σημερινές "δυτικές".
    Τα κίνητρα που εμείς προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε στις δυτικές κοινωνίες γιά αύξηση της γεννητικότητας είναι ασήμαντα μπροστά σε αυτά που ίσχυαν στη Σοβιετία.
    Οι γυναίκες έπρεπε απλώς να γεννήσουν. Τα υπόλοιπα ήταν όλα εύκολα.
    Γιατί όμως δεν το κάνανε;
    Γιατί αυτές οι χώρες έχουν τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα;

    Βάζω αυτά τα ερωτήματα γιατί πιστεύω ότι το δημογραφικό, στην ανθρωπογεννητική του διάσταση, δεν είναι οικονομικό πρόβλημα.

    ReplyDelete
  50. C A HassapoyannesJuly 23, 2007 at 9:30 PM

    Eίναι πλέον βέβαιο ότι στην οικία Παρμενίδη, δεν υπάρχει απλά κλιματιστικό στην κρεβατοκάμαρα, αλλά κεντρικός κλιματισμός με πλήρη ανανέωση αέρα και έλεγχο ακόμα και του ποσοστού υγρασίας.

    Σοβαρά τώρα:
    Παρμενίδη, διαθέτεις διανοητική λάμψη and I do not mean or intend to patronize you.

    ReplyDelete
  51. parmenidis said...

    1- Δέν είναι λίγο ειρωνικό να μιλάμε γιά τρόπους αύξησης του ανθρώπινου πληθυσμού σε ένα πλανήτη που πεθαίνει από τον υπερπληθυσμό τού HOMO SAPIENS;
    2- Δεν θα ήταν προτιμότερο να μιλάμε για τρόπους μείωσης και καλύτερης εξισορρόπησης του παγκόσμιου ανθρώπινου πληθυσμού;


    Σύμφωνοι στο 1 και στο 2. Έχει άμεση σχέση και με την ποιότητα ζωής το θέμα.

    3- Δεν θα μπορούσαμε να μη περιφρονούμε τόσο το βιολογικό μας φύλο και να μην υμνούμε τόσο τον αποβιολογοκοποιημένο άνθρωπο;
    4- Τι μάς σπρώχνει να φοβόμαστε να μιλάμε γιά αρσενικό καί θηλυκό καί να κρυβόμαστε πίσω από τον άφυλο άνθρωπο;


    Ενδιαφέροντα και τα 2 σημεία. Κατά τη γνώμη μου δίνετε μεγάλη σημασία στη "ζωώδη" μας φύση. Θεμιτό αυτό ως ένα βαθμό. Δε νομίζω ότι η πλειοψηφία των γυναικών περιφρονεί το βιολογικό της φύλο. Αν και για να 'μαι ειλικρινής, και να το έκαναν αυτό θα έδειχνα κατανόηση αφού ξέφυγαν επιτέλους μετά απο αιώνες καταπίεσης και χρησιμοποποίησης ως αντικείμενο του sex και μηχανής αναπαραγωγής (και ναι, είναι απαίσιο να είσαι έγκυος και μετά τον 3ο μήνα να ξερνάς 2-3 φορές τη μέρα και η σύγχρονη ιατρική να μην μπορεί να σε βοηθήσει, πιστέψτε με!). Αυτά τα θέματα είναι συνυφασμένα με την απελευθέρωση της γυναίκας και το γεγονός ότι διαθέτουμε σκέψη και δεν ενεργούμε μόνο όπως προστάζουν τα ένστικτά μας. Πλεόν εξετάζεται από τις επιστήμες η διαφορά sex V gender για παράδειγμα.
    Μεγάλο θέμα ανοίξαμε...

    ReplyDelete
  52. Μαφάλντα

    ουδεποτε το είχα σκεφτεί με αυτό τον τρόπο. Όμως τωρα που το έθεσες και σαν φίλος των ελευθερων αγορών υποστηρίζω την άποψη σου. Πιστεύω ότι έθεσες τα θεμέλια ενός νεου είδους επιχειρηματικότητας. Να γράψεις και ένα βιβλίο να θέσεις τα θεμέλια το Μανατζεμεντ για τετοιες επιχειρήσης.

    Υ.Γ μικρη μαφαλντα μεγαλωσες απο τότε που σε διάβαζα.

    ReplyDelete
  53. Αντώνη εγώ θα το γράψω το βιβλίο αλλά θα χρειαστώ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ τη βοήθειά σου στο κεφάλαιο που θα αναλύει τα ΚΙΝΗΤΡΑ των γυναικών να γίνουν μητέρες. Από αυτά που γράφεις φαίνεται ότι το έχεις κατανοήσει σε βάθος ΚΑΙ ΠΛΑΤΟΣ το θεμα.

    ReplyDelete
  54. C A HassapoyannesJuly 24, 2007 at 12:37 AM

    G700 said...
    "ναι, και πολύ σωστά έπαθες, αφού άλλο το home-making as a noble profession (όλα τα επαγγέλματα noble είναι τι θα πει αυτό;) και άλλο το home-making as the way forward for women, όπως κατάλαβαν όλοι ότι υπονόησες."

    July 23, 2007 5:32 PM

    Nομίζω ότι με αδικείς γι αυτό και προτείνω μιάς και o "κόμβος" (the crux) της συζήτησης εδώ είναι η γυναίκα, να συνεχίσουμε την κουβέντα που ξεκίνησε στο

    Post "Πολλές και καλές δουλειές: Τι μπορεί να γίνει" Section II.

    Εκεί, λοιπόν, ανέφερα:

    [quote]
    C A Hassapoyannes said...
    @ G700

    Θαυμάσιες οι προτάσεις σας, αλλά πριν φθάσουμε εκεί πρέπει πρώτα να δούμε τα χαρακτηριστικά του εκτός εργασίας οικονομικά ενεργού πληθυσμού.
    Μπορείτε να μας πείτε αν υπάρχουν τέτοια στοιχεία, ΠΟΙΟΣ τα συγκεντρώνει (ΟΑΕΔ, ΕΣΥΕ;) και ΠΩΣ ("τράπεζα" στοιχείων ανέργων-αέργων ΟΑΕΔ, Εθνική Απογραφή;).

    Κατ αρχήν, θα ήταν σημαντικό να γνωρίσουμε, ως προς την "δεξαμενή" των εκτός εργασίας, πόσες(οι) έχουν μαύρη εργασία που διαφεύγει.
    Επίσης, από τα πράγματι εκτός εργασίας μέλη του οικονομικά ενεργού πληθυσμού (15-64 ετών), θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε:
    1. Πόσες(οι) επιζητούν και ΕΧΟΥΝ άμεση ΑΝΑΓΚΗ να εργασθούν (πραγματικοί άεργοι)
    2. Πόσες(οι) δεν έχουν ανάγκη να εργασθούν αλλά επιζητούν εργασία σχετική με το αντικείμενο σπουδών τους (άνεργοι)
    3. Πόσες(οι) δεν εργάζονται διότι δεν μπορούν (φοιτητές, άτομα με ειδικές δεξιότητες) η δεν επιθυμούν (εισοδηματίες, συνταξιούχοι) να εργασθούν η εργάζονται ως home makers που στην Ελλάδα (και αλλού) δεν καταγράφεται ως απασχόληση, ενώ είναι, και σημαντική μάλιστα.

    Αν δεν ξέρουμε αυτά και πολλά άλλα χαρακτηριστικά του εκτός εργασίας πληθυσμού, ΠΩΣ θα μπορέσουμε να βάλουμε λιθαράκια με προσωπικές γνώμες και εμπειρίες;

    June 29, 2007 8:10 PM [/quote]


    [quote]
    C A Hassapoyannes said...
    Από τον τρόπο ομαδοποίησης αυτών των στοιχείων προκύπτουν ερωτηματικά.
    Στην Ελλάδα, είναι λίγο παρακινδυνευμένο να μιλάμε γιά ανεργία στην ηλικιακή κατηγορία 15-24 (μήπως κάνω λάθος;).

    Συνεπώς, γεύση της πραγματικής ανεργίας μπορούμε να πάρουμε από στατιστικές που αναφέρονται στο cluster 25-64 ετών.
    Επίσης, επειδή λόγω παράδοσης και κουλτούρας, ο ρόλος της Ελληνίδας στην παραγωγή μόνο πρόσφατα άρχισε να θεωρείται [και δεν είναι ακόμα απόλυτα] ισοβαρής, τα στοιχεία ανεργίας ΔΕΝ πρέπει να εξετάζονται ανεξαρτήτως ΦΥΛΟΥ, δηλαδή ομού για άνδρες και γυναίκες, αλλά ξεχωριστά.

    Γιά τους παραπάνω λόγους χρησμιποίησα τον παρακάτω Πίνακα του Υπ. Απασχόλησης

    Unemployment rate by gender/education 2001 (ages 25-64)
    Men Women Total
    Διδ-ρες 8.8 8.3 8.6
    Παν. Διπλ. 4.1 8.9 6.3
    Ανωτ τεχν. 5.9 13.8 9.5
    Λυκειο 6.3 14.8 9.6
    Γυμνασιο 6.5 19.9 10.5
    Δημοτικο 4.3 10.6 6.7
    μερος Δημ 3.1 5.1 4.0
    Αγραμματοι 7.3 8.7 8.0

    Πηγή Υπ Απασχόλησης 2002 Σελ. 90

    1. Η παρουσιαζόμενη ανεργία στις γυναίκες είναι μεγαλύτερη κατά 117% έως 216% αυτής των ανδρών (εκτός μιάς μορφωτικής κατηγορίας). Εκ πρώτης όψεως, το συμπέρασμα θα ήταν πως στην Ελλάδα οργιάζει ο σεξισμός (διακρίσεις κατά της γυναίκας), αν και τέτοιες ΧΑΩΔΕΙΣ διαφορές είναι δύσκολο να ερμηνευθούν τόσο απλά και τόσο εύκολα. Την απάντηση μας την δίνει τελικά η κατηγορία των διδακτόρων στην οποία, παρότι το μικτό ποσοστό ανεργίας είναι μεγάλο και ο ανταγωνισμός (άρα και σεξισμός, αν υπάρχει) αναμένεται δριμύς, η ανεργία των γυναικών είναι χαμηλότερη αυτής των ανδρών (8.3% vs. 8.8%). Αυτό σημαίνει ότι μιά γυναίκα που προχωρεί μέχρι διδακτορικού επιπέδου έχει αποφασίσει οριστικά και αμετάκλητα να δουλέψει.
    Προκύπτει, λοιπόν, ότι οι γυναίκες αν και μορφώνονται ταχύρρυθμα και πιθανότατα υπερτερούν των ανδρών (τουλάχιστον στα τυπικά προσόντα), συχνά επιλέγουν τα οικιακά ως επάγγελμα, πράγμα που όχι μόνο ΔΕΝ είναι υποτιμητικό, αλλά πρέπει να εξαίρεται και να προάγεται.

    2. Από τις 3 κατηγορίες, αποφοίτων Δημοτικού και κάτω, προκύπτει ξεκάθαρα ότι η πλασματική ανεργία στην Ελλάδα είναι τουλάχιστον 4.9% γιά τους άνδρες, 8.1% γιά τις γυναίκες και 6.23% η μικτή.

    3. Το τραγικά εντυπωσιακό ή εντυπωσιακά τραγικό εύρημα εδώ είναι η τεράστια (τηρουμένων των αναλογιών) ανεργία των κατά τεκμήριο knowledge workers, δηλαδή των ατόμων με διδακτορικά κλπ. Αυτό λέει ΠΡΑΓΜΑΤΙ πολλά γιά την ελληνική οικονομία.

    ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
    Ανεξαρτήτως των μυρίων προβλημάτων που κατατρύχουν την ελληνική οικονομία, όπως εργασιακές σχέσεις (εκμετάλλευση του εργαζόμενου από την εργοδότη και εκμετάλλευση του εργοδότη από τον εργαζόμενο), ασφαλιστικό, χαμηλομισθία, κλπ κλπ.,

    ΜΕΙΖΟΝ τμήμα της ανεργίας είναι πλασματικό. Συγκεκριμένα, η μικτή πλασματική ανεργία είναι περίπου 6.23% και είναι μεγαλύτερη κατα 1-3 μονάδες αυτής άλλων χωρών της Δύσης,

    Η τρομακτικά ψηλή ανεργία των γυναικών είναι σε μεγάλο βαθμό πλασματική λόγω ΜΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ του ιερού (κατά τη γνώμη του γράφοντα) επαγγέλματος των Οικιακών,

    ΟΠΩΣ επανειλημμένα και παραστατικότατα οι G700, ο vaggelas
    και πολλοί άλλοι έχουν αναλύσει, η χώρα έχει ΑΜΕΣΗ ανάγκη ανάπτυξης του Τομέα Υψηλής Τεχνογνωσίας.

    July 1, 2007 4:56 PM [/quote].

    Παρακαλώ και προκαλώ αντιπαράθεση (debate) επί των παραπάνω.

    ReplyDelete
  55. C A HassapoyannesJuly 24, 2007 at 3:38 AM

    Kαι ευχαρίστως, με την ευκαιρία, να συζητήσουμε και το θέμα της πλασματικής ανεργίας που αφορά ιδιαίτερα τη γυναίκα.

    ReplyDelete
  56. @ c.a. δεν σε αδικούμε καθόλου.
    Όμως θα θέλαμε 2 πράγματα: πρώτον, στην ανάλυση που κάνεις να χρησιμοποιείς τα πρόσφατα στοιχεία που έχουν διατεθεί στο blog και είναι στοιχεία ΕΣΥΕ-Eurostat 2006-2007 και όχι 2001. Δεύτερον να εξηγήσεις τι εννοείς, όταν λες πλασματική ανεργία; Ποιος είναι ο πλασματικά άνεργος;

    ReplyDelete
  57. Σύμφωνα λοιπόν με την Έρευνα Εργατικού Δυναμικού της ΕΣΥΕ για Το 1ο τρίμηνο του 2007, προκύπτει ότι:

    1. η ανεργία εντοπίζεται κυρίως στους ΝΕΟΥΣ ηλικίας 15-29 ετών με ποσοστό 18,2%,

    2. και τις ΓΥΝΑΙΚΕΣ : το ποσοστό ανεργίας των γυναικών (13,9%) είναι υπερδιπλάσιο από εκείνο των ανδρών (5,7%). Μάλιστα το αντίστοιχο ποσοστό ανεργίας στις νέες γυναίκες στην ηλικιακή κατηγορία 15-29 φθάνει στο 24,8% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού τους.

    3.Το ποσοστό των «νέων ανέργων», δηλαδή όσων εισέρχονται για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας αναζητώντας απασχόληση, ανέρχεται στο 33,2% του συνόλου των ανέργων.

    4. το ποσοστό ανεργίας βρίσκεται πάνω από το εθνικό ποσοστό σε όσους δεν έχουν πάει καθόλου σχολείο (16,4%), στους απόφοιτους ανώτερης τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης (11,5%), καθώς και σε όσους έχουν τελειώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (10,2%).

    5. Το δε χαμηλότερο ποσοστό παρατηρείται στα άκρα, δηλαδή στους απόφοιτους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (5,9%), καθώς και στις κατηγορίες του πληθυσμού, που έχουν απολυτήριο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (7,9%) ή έχουν τελειώσει ορισμένες τάξεις αυτής της βαθμίδας (5,6%).

    7. Οι μακροχρόνια άνεργοι (αυτοί που αναζητούν πάνω από 12 μήνες εργασία, ανεξάρτητα αν είναι «νέοι» ή «παλαιοί» άνεργοι) αποτελούν το 49,0% του συνόλου.

    8. από το σύνολο των 445.650 ανέργων, το 88,0% αναζητά εργασία με πλήρη απασχόληση. Αναλυτικά, το 41,0% των ανέργων αναζητά αποκλειστικά πλήρη απασχόληση, ενώ το 47,0% αναζητά πλήρη αλλά είναι διατεθειμένο να εργαστεί στην ανάγκη και με μερική απασχόληση.

    9. Ένα σημαντικό ποσοστό ανέργων (12,7%) απέρριψε κάποια πρόταση για ανάληψη εργασίας, για διάφορους λόγους, οι κυριότεροι από τους οποίους είναι: α) δεν εξυπηρετούσε ο τόπος εργασίας (23,8%), β) οι μη ικανοποιητικές αποδοχές (20,0%) και γ) το γεγονός ότι δεν εξυπηρετούσε το ωράριο (17,7%).

    ReplyDelete
  58. από το 13,9% της ανεργίας των γυναικών ποιο ποσοστό είναι πλασματικό και τι σημαίνει αυτό;

    Σταθερά και διαχρονικά η ανεργία στις γυναίκες είναι υπερδιπλάσια από αυτή των ανδρών.

    Τέλος κι εδώ βρίσκεται όλο το ζουμί, όπως έχουμε πει πολλές φορές από αυτό το blog, η ύγεια μιας οικονομίας δεν κρίνεται μόνο από το δείκτη ανεργίας , αλλά ΚΥΡΙΩΣ από το συνολικό επίπεδο απασχόλησης το οποίο στην Ελλάδα είναι μόλις 60% το 2007, όταν με βάση τη Στρατηγική της Λισσαβόνας έπρεπε να είναι τουλάχιστον 65% το 2005.

    Αν κάνουμε τη σύγκριση μεταξύ του ποσοστού των ανδρών και των γυναικών στην ηλικιακή κατηγορία 15-64 που εργάζονται τότε θα παρατηρήσουμε μια τεράστια διαφορά.
    Το 74.2% των ανδρών ηλικίας 15-64 εργάζονται, ενώ μόλις 46,1% των γυναικών ηλικίας 15-64 εργάζονται.

    Αντίστοιχο πρόβλημα υπάρχει στους νέους. Αυτό σημαίνει ότι η αγορά εργασίας στην Ελλάδα είναι ΑΝΤΙΓΥΝΑΙΚΕΙΑ και ΑΝΤΙΝΕΑΝΙΚΗ.

    Για λεπτομέρειες και στοιχεία βλέπε Europe Employment Report 2006-Statistical Annex http://ec.europa.eu/employment_social/employment_analysis/eie/eie2006_annex_en.pdf

    ReplyDelete
  59. επίσης χρωστάμε τη συνέχεια του "πολλές και καλές δουλειές". Θα συνεχίσουμε με post για την επιχειρηματικότητα όπως υποσχεθήκαμε. Απλά έπρεπε να διακόψουμε διότι οι εξελίξεις τρέχουν και έπρεπε να τοποθετηθούμε σε μερικά σημαντικότατα θέματα όπως το περιβάλλον.

    ReplyDelete
  60. Οι άνθρωποι που μέχρι τώρα περάσανε από το πλανήτη μας, κατά την ανδροκρατική καί πατριαρχική περίοδο(γιατί υπήρξε και γυναικοκρατική-μητριαρχική διαρκείας πολλών χιλιετερίδων),αλλά καί αυτοί που ζούμε σήμερα,γεννήθηκαν από γυναίκες που δεν είχαν κανένα περιθώριο να το αρνηθούν.
    Αυτή την περίοδο θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε ως εποχή PAX MASCULINUM.Πλήρης κυριαρχία του αρσενικού επί του θηλυκού.Ενα πραγματικό σεξουαλικό IMPERIUM ΤΟΥ ΑΡΣΕΝΙΚΟΎ,προιόν του οποίου υπήρξαν όλες οι ανθρωπογεννήσεις.
    Ολοι ήμαστε απλά υποπροιόντα μιας σεξουαλικής αρσενικότητας καί της αντίστοιχης βίας καί επιθετικότητας.

    ReplyDelete
  61. Ηταν η εποχή τού: Ο "άνδρας γεννά καί η γυναίκα τίκτει".
    Ετσι γεννήθηκε ο πολιτισμός των τελευταίων 10.000 ετών,ένας πολιτισμός καθαρό δημιούργημα τού αρσενικού.
    Ετσι γεννήθηκε και ο "αρσενικός"τίτλος του post που σχολιάζουμε:Γιατί οι ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ δεν κάνουν παιδιά.Αντί του "θηλυκού":Γιατί οι ΕΥΡΩΠΑΙΕΣ δεν κάνουν παιδιά.

    ReplyDelete
  62. ...καί ήλθε η ώρα οι αρσενικοί να αποσυρθούν από το προσκήνιο της ιστορίας.Το τελευταίο λαμπρό επιστημονικό επίτευγμά τους, που θα παραδώσουν στην εποχή τής PAX FEMINUM,είναι η βιοτεχνολογική εφεύρεση να μπορούν οι ίδιοι να κάνουν παιδιά.
    Οπότε το θηλυκό δεν θα έχει πιά καμμιά συμβατική υποχρέωση(μητρότητες καί λοιπές άλλες φαιδρότητες)και έτσι θά απολαμβάνει ελεύθερα τη σεξουαλικότητά του.

    ReplyDelete
  63. Το IMPERIUM του θηλυκού ξεκίνησε.Η βιολογία,που είναι με το μέρος του,καί το αυτεξούσιο της σεξουαλικότητάς του,που διευκολύνουν οι σημερινοί κοινωνικοί θεσμοί, καθορίζουν τους όρους των σχέσεών του με το αρσενικό.
    Τό αρσενικό περιορίζεται σιγά-σιγά στο ρόλο του επιβήτορα.
    Μιά τεράστια μορφωτική επανάσταση συντελείται όπου το θηλυκό καλπάζει καί το αρσενικό αγγομαχεί.
    Οι αρσενικοί του μέλλοντος θα είναι σε υποστηρικτικά επαγγέλματα(αγροφύλακες,πυροσβέστες,κηπουροί,μαονέρηδες,φουσκωτοί,φύλακες καί φυσικά ΜΗΤΕΡΕΣ).
    Τα θηλυκά θα διοικούν,θα κυβερνούν, θα αποφασίζουν.
    Οι μορφωτικές διαφορές υπέρ τού θηλυκού θα είναι χαώδεις,πράγμα που θα υποχρεώσει τα θηλυκά να συβιβαστούν να συνευρίσκονται με μορφωτικά κατώτερους ερωτικούς συντρόφους μιάς χρήσεως.

    ΑΥΤΟ είναι,κατά τη γνώμη μου, το κοινωνικό-ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο οφείλουμε να εξετάσουμε το φαινόμενο της ανθρωπογέννησης τα χρόνια πού έρχονται.Και πάντα βεβαίως με την προυπόθεη ότι τα γεγονότα θα εξελιχθούν γραμμικά,πράγμα πού δεν είναι καθόλου σίγουρο.

    ReplyDelete
  64. ΕυριπίδηςJuly 24, 2007 at 2:53 PM

    Ο δυτικός πολιτισμός, το φεμινιστικό κίνημα, η κοινωνική απελευθέρωση των γυναικών οδήγησαν στην ισοπέδωση των διακριτών ρόλων που διαχώριζαν ιστορικά το αρσενικό από το θηλυκό φύλο (όπως όλοι φαίνεται ισχυρίζεστε και συμφωνείτε). Οι γυναίκες θέλουν να κάνουν καριέρα, δε θέλουν άλλο σπίτι και φροντίδα των παιδιών. Οι γυναίκες ζητούν από τους άντρες να καλύψουν το ρόλο που παραδοσιακά ταυτιζόταν με αυτές.

    Οι γυναίκες επίσης χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη αίσθηση ιδιοκτησίας επί των πραγμάτων γύρω τους, που τις παροτρύνει στο να θέλουν να ιδιοποιήσουν τα πάντα και τους πάντες γύρω τους. Τους αρέσει κάποιος? Δικός τους! Τους αρέσει κάτι? Δικό τους! Γιατί άραγε είναι και η μεγαλύτερη καταναλωτική ομάδα με διαφορά, παράλληλα πρωταρχική ομάδα στόχος των πιο επιθετικών πολιτικών μάρκετινγκ, παράλληλα με ένα δίχτυ προϊόντων και υπηρεσιών κατανάλωσης με τη μικρότερη προστιθέμενη αξία ή παραγωγική απόδοση?

    Ακούστε κι αυτό το άκρως σεξιστικό σχόλιο – προβληματισμό, εμπνευσμένο από κοντινό μου άνθρωπο, φίλο της γυναίκας: Πόσες φορές, και ποιες, οι γυναίκες παρήγαν πολιτισμό, τέχνη, φιλοσοφία, υποδομές, καινοτομία κλπ., που έμειναν στην ιστορία και άλλαξαν την πορεία της ανθρωπότητας? Μία, δύο, τρεις φορές? Πόσες φορές, και ποιες, παρήγαν αντίστοιχα οι άντρες? Δέκα, είκοσι, εκατό φορές?

    Αν θέλουμε να μιλάμε για μεταρρυθμίσεις και ενσωμάτωση της αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας στους τομείς της οικονομίας και της κοινωνίας μας, πρέπει να συμπεριλάβουμε και το γεγονός ότι οι γυναίκες, όπως όλοι μας, καλούνται να δείξουν υπευθυνότητα και κατανόηση των προβλημάτων, να πνίξουν εγωισμούς και να κάνουν συμβιβασμούς έτσι ώστε το κοινωνικό μοντέλο να λειτουργήσει αποδοτικά και αποτελεσματικά (efficient and effective).

    Επίσης, η δύναμη του θηλυκού στο να επηρεάσει το αρσενικό είναι τεράστια. Όταν το θηλυκό δεν έχει αυτογνωσία, δεν δείχνει υπευθυνότητα, κι ακόμα χειρότερα για τα ελληνικά δεδομένα, πάσχει ιδιαίτερα από έλλειψη θεμελιώδους γενικής παιδείας, τότε δημιουργεί αντίβαρο για την εξέλιξη και ανέλιξη του αρσενικού, το οποίο περιορίζεται λόγω συμβιβασμού και προσαρμογής στο επίπεδο και ενδιαφέροντα της γυναίκας. Η λύση? Όχι μόνο ένταξη του δημογραφικού παράγοντα στην εκπαίδευση και στην αντίληψη για τα πράγματα, αλλά πάνω απ’ όλα μόρφωση κι εκπαίδευση της γυναίκας.

    ReplyDelete
  65. ΕυριπίδηςJuly 24, 2007 at 5:07 PM

    Όσο για την αντιγυναικεία αγορά εργασίας στην Ελλάδα, η ΕΕ απειλεί την Ελλάδα με κυρώσεις για το άνισο πλαίσιο μεταξύ γυναικών και αντρών στην αγορά εργασίας κατά το οποίο οι γυναίκες συνταξιοδοτούνται 10-15 χρόνια νωρίτερα!!!!

    ReplyDelete